sprawiedliwość

[Jadwiga Kwiatkowska]

niebo spierzchnięte
niczym wargi Piotra
w imię pokoju
główną bramę otwiera
skwaśniało wreszcie
mleko
na babcinym kredensie
wchodzi staruszka
(widzi:
próżnia
błękitem ubabrana)
Bóg już wyrzeźbił
w powietrzu
kształt jej grzechów

[Agnes]

bardzo zastanowił mnie Twój wiersz...są tu ciekawe metafory i pomysł a to liczy się przede wszystkim.
może bym tylko inaczej to zapisała, jeśli pozwolisz oto moja wersja zapisu:


niebo spierzchnięte
niczym wargi Piotra
w imię pokoju
główną bramę otwiera

skwaśniało wreszcie
mleko
na babcinym kredensie

wchodzi staruszka
widzi próżnię
błękitem ubabraną

Bóg już wyrzeźbił
w powietrzu
kształt jej grzechów

mam wrażenie że tak lepiej by się czytało. ale to tylko taka dygresja

pozdr. Agnes

[Donika Kuźniewska]

W formie zaproponowanej sa pauzy na zastanowienie i lżej sie czyta .... pozdrawiam

[Bartosz_Cybula]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na jakie zastanowienie?

[Piotr Sanocki]

Bardzo dobry klimat. Faktycznie forma zaproponowana przez Agnes jest prawidłowa i... lepsza. Może nie zastanowienie. Lecz na wymiar klimatu zwalnia tempo. Tok czytania wyraźnie sprzyja efektowi. O jaki efekt chodzi? Już mówię. Akcja rozgrywa się w domu starszej osoby. Prawie każdy człowiek wie tak naprawdę jaka atmosfera sprzyja takiemu mieszkaniu. Gdzieniegdzie pajęczynki, tykanie nakręcanego zegara, cisza, powoli kwaszące się mleko na racuchy. Wszystko ma swój sens i inny od naszego nurt wydarzeń. Refleksja! Czy powinniśmy to zmieniać? Czy nawet "wszechmogoce" pióro poety może ingerować w ten świat? Nie może. Tego się nie da zmienić. Gdyby spróbować na siłe... Mimo to nie przyniesie efektu, tylko go zniszczy.


Pozdrawiam serdecznie