Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wszystko było pod kontrolą

aż tu raptem, stop, wysiadka

choć przykłady można mnożyć

podam jeden, pana Władka.

 

Otóż ów Władysław hardy

bo uchodził za takiego

bywał często na salonach

nawet bito się o niego.

 

Bitwa to zbyt wielkie słowo

pojedynek też zbyt wiele

jedna drugiej rwała włosy

i drapała ją po ciele.

 

Dajmy spokój tym potyczkom

bo niegodne są uwagi

striptizerem był Władysław

więc się prezentował nagi.

 

Miał swój numer popisowy

bez użycia rąk i nóg

mógł sombrero podnieść z ziemi

miał, czym i dlatego mógł.

 

Wszystko robi się do czasu

pod publiczkę i pod gości

i na Władka przyszedł koniec

bo zabrakło sprężystości.

 

Biedak pocił się i sapał

lecz nie podniósł już sombrera

bo emocje mu opadły

i skończyła się kariera.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jako autor chcę zapewnić,

że czasami lepsze słowo

bowiem więcej może znaczyć

niż cielesne to i owo.

 

Pozdrawiam

He Ja

Stracić zawód nic nowego

poważanie rzecz nabyta

gorzej, jeśli z tego względu

porzuciła cię kobita.

 

Pozdrawiam

He Ja

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wszystko byłoby na cacy

lecz zjawiła się szwagierka

i wywija, czym, tasakiem

oj za chwilę będzie gierka.

 

Ma być Meksyk proszę bardzo

tasak na bufecie kładzie

i do Władka z tymi słowy

- co nie twoje oddaj dziadzie.

 

Pozdrawiam

He Ja

Opublikowano (edytowane)

@Henryk_Jakowiec

 

Otrzymałam zaproszenie;

striptiz męski w restauracji, 

ale miałam dużo pracy, 

i... zasnęłam po kolacji. 

 

Innym razem zaś na shota, 

o jakim mi się nie śniło;

przyrządziłam shota w domu, 

no i jakoś się obyło. 

 

Zresztą przyznam się; to pewne, 

tak jak każdy lubi lato, 

że od shota wolę likier

Creme Cafe Latte Machiato. 

 

 

 

 

(STRIPTIZ, czy STRIPTIS?) 

 

 

 

 

 

Edytowane przez -Marianna__ (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@-Marianna__

Nie każdemu przecież leży

o striptisie tutaj mowa

podnoszenie, czym wiadomo

więc się przed nim gdzieś tam chowa.

 

Wytłumaczeń ma tysiące

choćby przysłowiowa praca

albo niezdecydowanie

już się wybrał jednak wraca.

 

Był już, blisko bo pod drzwiami

owej słynnej kawiarenki

lecz wewnętrzny głos odradzał

nie dla ciebie takie scenki.

 

W domu owszem także można

striptisera zagrać rolę

lecz choć ja mam w domu tremo

to oglądać innych wolę.

 

Precyzując dodam jeszcze

że o płeć nadobną chodzi

nawet sobie upatrzyłem

striptiserkę w mieście Łodzi.

 

Pozdrawiam:)

He Ja

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nie rozumiem. Już prawie 50 minut poemat wisi na stronie, a serduszka ani jednego. Jak to tak?  ZP
    • -Mistrzu, w rosyjskich książkach niewielu szczęśliwych. -Twórcy zapewne chcą, by obraz był prawdziwy.   Jeśli ktoś zetknął się z optymistycznym dziełem, gdzie choćby jeden z bohaterów jest szczęśliwy i mu się udało, byłbym wdzięczny za podanie. bo chętnie przeczytam.  Gogola znam, tam, jak mawiał mój rusycysta, to "śmiech przez łzy". Mistrz i Małgorzata też jest mi znany, a to dzieło samo w sobie jest unikalne. Dzięki. 
    • @Achilles_Rasti Pozorna prostota powyższego utworu podkreśla gęstość jego niejawnego przekazu, który ma charakter quasiterapeutyczny. Zastosowanie dialogowej formy wprowadza dynamikę i sprawia, że czytelnik/odbiorca odgrywa podwójną rolę. Może być obserwatorem zmagań podmiotu lirycznego ze swoją egzystencjalna inercją, a zarazem zostaje zaproszony do konfrontacji z własnym poczuciem marazmu, poddany bezpośrednio sile oddziaływania komunikatu.   Końcówka wskazuje, że zawsze istnieje wyjście z zaklętego kręgu bezsilności. Poranna kawa staje się symbolem materii, uruchamiającej poczucie kontroli nad czasem i przestrzenią. Prawdziwym zwycięstwem nad "nie chce mi się/ bo życie mnie przeczołgało" jest prosty, aktywny gest, stanowiący świadectwo odzyskania woli i sprawstwa.   AH
    • "Ludzki las chłódu w centrum"   Przez ten ruchomy las ludzki, w jednostajnym, tępym szumie, idziesz środkiem, cicho mkniesz, co tak trudno jest zrozumieć. Mijasz te martwe fasady – wzrok ślizga się po wystaw szkle, w rytmie świateł lekko zwalniasz, by w tym wszystkim nie zgubić się.   W pełnej pustce taki obcy – jakby za srogą pokutę – niesie przez białe cię pasy twoje życie już nadpsute. Są nikim zarazem wszystkim, w porannym, szarym pośpiechu, między dumą a swym wstydem, wciąż im brakuje oddechu.   To las bez drzew, w którym coś drży,  już tylko pogłosem echa, Gniew nie daje im oparcia, życie do nich się nie uśmiecha.  Chciałbym im/nam podarować choćby iskrę jasności lecz oni drwią z tych moich słów – że dobroć, to znak słabości.   Szczelnie domknięci w klatkach własnego, gęstego milczenia, dziwni przechodnie – każdy powoli w cień się zamienia. Własną miarą ich mierzysz, choć pod skórą się opierasz, aż wreszcie w tym ich natłoku sam po cichu się zmieniasz.   Płyniemy razem wzdłuż witryn, taflą szkła złączonych cięciw,  odbiciem warstw codzienności  od siebie całkiem odcięci. Zanim nas zmierzch dopadnie, nim noc nas w końcu pochłonie, szukamy schronienia, azylu w bezpiecznym, zimnym betonie.   Ulica głęboko odetchnie, gdy opadną ostatnie kurze, sprzątacze wymiotą z chodników wszystkie te leśne iluzje. Zostanie tylko chłód płyt, co w pamięć głęboko zapadnie, i ślad po kimś, kto zniknął – tak prosto, po ludzku bezradnie.    Leszek Piotr Laskowski.     
    • napisał do nieba  list który szybko wrócił na kopercie zostało napisane  takiego adresu nie ma   więc sobie pomyślał co tu jest grane przecież adres  podałem mało tego dopisałem że tuż za gwiazdami   przecież to niemożliwe  żeby  całe życie kościół mnie oszukiwał  tak mu ufałem a jednak mnie zawiódł   teraz siedzi zawiedziony nadzieje stracił że ci bliscy odpiszą  - na ciebie czekamy jest dla ciebie miejsce   wiem  ktoś mu zarzuci więcej bracie wiary ale on już więcej nie  pozwoli  by  inni robili  z niego durnia    najwyżej umrę i będę  tam gdzie pochowają nie będę kombinować że gdzieś tam  w niebie może jest lepiej
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...