Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zamarła czeremcha na dziwnym uroczu

I umilkł na dobre śpiew kosa, gdym

Ujrzał nad ranem na leśnej polanie,

Jak stałaś do kolan we wrzosach.

 

Szumiał w koronach szumnie, wysoko,

A z koron wiatr szumiał we włosach.

Leśny dym błądził, włóczył się w kręgi,

Lecz ty stałaś naga we wrzosach.

 

W błękitnym dywanie kryłaś się zwinnie,

Przed leśnym faunem zazdrosnym.

Nie polne kwiaty zdobiły ci głowę,

Lecz wrzosy i spadłe igły sosny.

 

Poddały się wrzosy w ciekawej zadumie,

W miłosny ryt, w rozkosz zdobiony,

Gdym objął cię całą bezbronną, wilgotną,

Jak liść pierwszą rosą skropiony.

 

Trwaliśmy nadzy, zwarci i szczelni,

Run kwietny pod tobą się ścielił,

A bóstw zazdrosnych grzechot tak

Tętnił, gdy nektar piliśmy pszczeli.

 

Już mieliśmy szeptać słowa nieznane,

W spełnieniu leżąc uśpieni, podałaś

Mi usta nabrzmiałe, bezwstydne,

W beztrwaniu z wrzosami stopieni.

 

Skrzyp drzewa roztopił ciał uroczysko,

Z pnia sosny dotarło szemranie, wtem

Porwał cię z ramion satyr-kochanek

Nad ranem, na leśnej polanie.

 

Drętwiałem w niezwykłe echo wsłuchany

W rytm fletni poszeptów, pogłosów, gdy

Ciągle ten zapach podniecał i nęcił,

Do dziś nie wiem, ciała czy wrzosów.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(wersja udźwiękowiona)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man ... a potem potem dźwiga ciężar bytu ...
    • Czarny kruk nadzieja to jałowe jakoś to będzie wyblakłe i zardzewiałe nawet nie nudne mistycznie wciąż trwa na co potrzebne dziwaczne są sny tworząc w umyśle tok absurdalnych myśli  magiczny seans trwa   a kruk w rzeczy samej szczególny to ptak 
    • @Alicja_Wysocka Poezja daje doskonałe złudzenie omnipotencji. Ale żeby naprawdę móc wykorzystać potencjał poezji, należy najpierw mieć odwagę żyć poza nią. Im więcej człowiek wie o sobie, o innych ludziach, o świecie i jego zjawiskach, tym bardziej świadomie może tworzyć rzeczywistość liryczną, tym odważniej zaglądać poza zwykły sens słów. Człowiek, który boi się żyć, będzie się też bał eksplorować głębię swoich myśli i emocji w dziele. Zatrzyma się na etapie rejestracji, a nie rozumienia.
    • @Berenika97 Czas leczy rany i pozwala spojrzeć na sytuację z innego punktu widzenia. Pewnym jest to, że tym podobne wydarzenia na długo, jeśli nie na zawsze zostaną w sercu i umyśle, a co dana osoba z tym zrobi niewątpliwie ukształtuje ciąg dalszy przyszłości.   Przeczytałem wiele, wiele lat temu swój horoskop na całe życie, a szczególnie moje relacje z kobietami i wierzcie mi wówczas  raczej w to nie wierzyłem, byłem nastolatkiem, ale życie potwierdziło to co tam wówczas przeczytałem. Powie ktoś, że to po prostu przypadek, że to moje wybory działania, reakcje i brak doświadczenia ukierunkowały wydarzenia w takim a nie innym kierunku. Nie zaprzeczam, lecz uważam, że przeznaczenie odgrywa w ludzkim życiu dominującą rolę.  Dla heteroseksualnego mężczyzny, kobieta zawsze będzie ważną częścią życia, ale przysłowie: "Jak sobie pościelesz tak się wyśpisz" mówi samo za siebie.
    • @Berenika97 Siedział mi w głowie ten wiersz przez parę dni :) więc muszę dopisać    Odwrócony wisielec  wyszedł w karcie więc skreśleni byli już na starcie tak uwierzyła że to o nich chodziło że przez pętle jej życie  się zakończyło
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...