Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Patrzę na siebie przez szkło okna w dym obłoków.

Zatarty czas, jak kontur na granicy ciała,

przewraca się burzami ognistych krwotoków

w cząstkach źrenicy, gdzie łza frasunkiem spęczniała.

 

Patrzę na siebie przez dno studni, czernią wody

mętnej w zadrach duszy - rzuconej jak ryba

na piaszczysty brzeg wyspy odwiecznej przygody.

Nad jaką wisi nieba spękanego szyba.

 

Patrzę na siebie przez blask boskiego witraża.

W kościele żalu więżę krzyk szczerej niewiary

w barokową moc ikon w podcieniach ołtarza

- strach wabiąc niczym chuć ust kobiecych nektary.

 

Patrzę na siebie poprzez pajęczy lep ekranu,

daremnie poszukując człowieka w tym świecie

bez ludzi, już uśpionych ułudą sześcianu.

I w cybernetycznym wciąż żyję swym kacecie

 

Patrzę na siebie przez kształt lasów, fasadami

zieloności tulących ponure równiny

dni sytych kwaśnym chlebem oraz przesądami

o prawości i prawdzie - bez poczucia winy.

 

Patrzę na siebie przez pism jałowe mądrości.

W nich ryciny aniołów bez dłoni kalekie.

Dokąd wzlecą, czego się chwycą ich nagie kości,

gdy echo zagubione zamruczy dalekie.

 

Patrzę na siebie poprzez ciężar makijażu,

retuszującego dni grymasem uśmiechu,

jak skaczę jako pionek po swym etażu

i klaszczą mi, gdy jestem w ten czas na bezdechu.

 

Patrzę na siebie przez zgrzyt wskazówki zegara.

Ona przebija miąższość myśli ruchem kosy,

wiszącej na wahadle, nim czarna kotara

na łące życia skryje w noc ostatnie kłosy.

 

Już nic więcej nie widzę. Zamykam już skrzynię

oczu i wiem, że ślepcom piękniejsze widoki

maluje wyobraźnia, gdy wichry w pustynię

Obrócą oceany i sens ich głęboki.

Edytowane przez huzarc (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Taki jakiś gotycki ten tekst (to fajnie). Zgadzam się z przedmówcą. 

 

Pozdrawiam. F.K 

  • 1 rok później...
  • 1 rok później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Rysuję nas palcem na piasku. Jedna linia. Potem druga. Splatają się. Jak dwa pociągnięcia pędzlem na płótnie, które odda je morzu.   Morze patrzy. I czeka. Ono wie, że każdy dotyk to zaklęcie na chwilę. Ephemera. Sztuka, która żyje tylko póki oddychamy obok.   Sól zostaje na opuszkach. Jak podpis artysty pod obrazem, który zaraz zniknie. Każde ziarenko pamięta ciężar Twojego palca. I moje drżenie, gdy linia zadrżała zbyt blisko brzegu.   Wiatr robi swoje. Krytyk bezlitosny. Zacierając kontury, oceniając: nietrwale.   Jutro znajdą tu tylko serce i inicjały   A my będziemy wiedzieć, że to była magia. I wystawa zamknięta po jednym pokazie. Dla wtajemniczonych. Tylko dla nas dwojga.   Bo prawdziwa sztuka nie potrzebuje galerii. Wystarczy plaża. Twój palec. I mój piasek.   01.08.2026 ,  Sopot.
    • Z tęsknoty popłakały się litery spalają wersy tej smutnej piosenki pilnują się tylko tęskne sylaby wyrażając słowem świat niepojęty   świeża nie pytała czy jej pragnąłem może gdy zwiędnie ktoś o nią zapyta to nie na nią w domu marzeń czekałem  a jednak przyszła chociaż nieproszona   czy mamy się przywitać podać rękę w sukni stoi w progu i się uśmiecha jak róża piękna lecz ma ostre kolce ile na jej pożegnanie mam czekać ?
    • @Christine Bardzo dziękuję !!!   Zwyciężyli. Miasto straciło głos. Resztę nazwano chwałą.   Pozdrawiam
    • @Christine Bardzo dziękuję !!!   Człowiek jest sam. Dopiero na końcu zauważa, że zawsze.   Pozdrawiam
    • Kątem oka dostrzegam Cię z daleka  Idziesz w moim kierunku   Moje serce raduje się na Twój widok   W parku na drzewach rozbrzmiewa radosny śpiew ptaków   W powietrzu czuć miłość   Jej barwa wypełnia moje serce   Pomnożymy tę miłość   Nasze serca jak na pokazie Top Model   Miłość nie zna marki   Czysta łza, czyste serca, to nasza wizytówka   Serce dało życie, dało miłość   Dwa serca, jedna miłość   Rodzi się miłość, rodzi się rodzina   Niech wszystkie znaki na ziemi i w niebie sprzyjają nam                                                                                                                                                Lovej . 2026-08-08             Inspiracje . Uczucie poznania się                                   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...