Starbucks

[Matisse]

Jakby ten kubek w lewej
Jednoznaczny był
Z ciepłą dłonią w prawej
Jakby przejściem był

Do strofy wiersza całej
O myśli gdzieś tam z tyłu
Co nocy filmowanej
O tym jak bym żył

Gdyby moje usta
Były w kadr łapane
Zamiast na tym
Jak wciąż schną tak same

Gdyby klatka pusta
I te oczy karane
Kolorem lustra
Były wypełniane

Sceną romantyczną
Z parą kaw i ludzi
Którzy razem tak brną
Jakby sen ich budził

Edytowane 17 Grudnia 2020 przez Matisse
Poprawa rytmu (wyświetl historię edycji)

[Lidia Maria Concertina]

@Matisse Pięknym pędzlem pisane, Matisse! :) 

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gość Franek K]

Zrymowania "był" z "był" nie powstydziłby się sam Jaro Cimrman, który uważał rymy najdokładniejsze za najbardziej trafne (rymował np. piwo z piwo) :)

A tak na poważnie. Nie lepiej np.

Nie na tym, że puste

Usychają same?

 

Pozdrawiam. FK.

[Matisse]

@Franek K normalnie takich rymów unikam jak ognia, ale pozwoliłem sobie zaaksperymentować z tym, jak to był-był w połączeniu z kolejną strofą tworzy jakby dziwny rodzaj powtórzenia 

 

Co do sugestii o pustych ustach, to oczywiście dobra. Aż żałuję, że nie wpadłem na to pisząc. Gdybym nie miał w zwyczaju unikania zmian w swoich skończonych tekstach, to bym nawet edytował te wersy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gość Franek K]

@Matisse

 

To już nic nie rozumiem. Po to jest chyba warsztat, żeby coś ewentualnie zmienić..., czyli szkoda mojego niecennego czasu...

 

Darz wiersz. FK.

[Matisse]

@Franek K ajjjj, przecież to jest warsztat

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pokręciły mi się wiersze i myślałem, że ten już uznałem za skończony... Teraz to mogę oporów korzystać, dziękuję

Edytowane 14 Grudnia 2020 przez Matisse (wyświetl historię edycji)