*** (kochałam się w pojęciu wieczności...)

[Anna_M.]

kochałam się w pojęciu wieczności
kochałam się przesadnie
zaszłam

na dno

dno oceanu koduje DNA czasu
woda wyżłobiła kształt serca
i zagłębień przy nadgarstkach

bym miała gdzie przechowywać motta
by oczy miały gdzie zapisywać obrazy

[dasia]

Przepraszam, ale z uporem zwrócę uwagę na powtórzenia - tu niekonieczne. Poza tym wrażenia na +. Pozdr.

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dlaczego te powtórzenia są niekonieczne?
pozdrawiam

[Vera_Ikon]

... może dlatego, że i bez powtórzeń jest w pierwszej strofie siła.

kochałam się w pojęciu wieczności
przesadnie

ale to tylko propozycja.
Bardzo ładna końcówka:

bym miała gdzie przechowywać motta
by oczy miały gdzie zapisywać obrazy

Ode mnie +
Pozdrawiam.

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję, na razie zostaną wszystkie dna, teraz jest dennie, może jeszcze coś zmienię

[Michał_Zawadowski]

przyznam się, że na początku powtórzenia mi nieco przeszkadzały, ale gdy wczułem się
nieco bardziej w wiersz, nabrały one jakiejś wartości.

bardzo ładne dwa ostatnie wersy
"bym miała gdzie przechowywać motta
by oczy miały gdzie zapisywać obrazy"

ogólnie widzę w Pani jakieś rozdarcie pomiędzy chwilą (motta i obrazy) a wiecznością,
potrzebę powiązania zbioru chwil z nieskończonością. i to mi się podoba.

pozdrawiam
MZ

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję bardzo za tę opinię.
Jeśli jestem tylko chwilą, a jednocześnie wierzę w wieczność, jeśli myślę, że dno oceanu jest wiecznością, a piasek zamykany w klepsydrach tylko cząstką a więc czasem, zamkniętym urywkiem wieczności to żeby zachować siebie w sobie, żeby się odnaleźć - cóż zrobić? Jak myśleć o życiu i w ogóle o wszystkim? Gdzie szukać pojęć? Gdzie wypisać motta? W co wierzyć w ocean czy w klepsydrę? Co szanować? Jedno i drugie...
pozdrawiam serdecznie

[StukPuk]

ja również uważąm, że potwrzenia w tym wypadku są całkiem dobre, zaryzykuję wręcz stwierdzenie, że zamierzone.
Bardzo duże TAK

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, cieszę się, że dostrzega Pan sens powtórzeń. Pozdrawiam.

[Michał Ziemiak]

Nie będę zbyt oryginalny, jeżeli powiem, że rzeczywiście powtórzenia są tu atutem wiersza. Komponują się z tematem i uwypuklają go. Wiem - truizm ale szczery ;-)
POZDRAWIAM!

[Catalina Acosta]

Jestem za początkiem (kochać się przesadnie - mniam) i za końcówką.
Środek mi skrzypi.
Wykreśliłabym "zaszłam". "na" chyba też.
Jest klimat, są zgrabne słowa - to, co lubię.

Cmok,

Cat

[Agnes]

jestem pod wrażeniem....
zresztą prawie zawsze po lekturze twoich tekstów:)

pozdr. Agnes

[StukPuk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, cieszę się, że dostrzega Pan sens powtórzeń. Pozdrawiam.

Hieh, winnam się obrazić, że Pan, ale to ewidentnie moja wina. Nie podpisalam się :P
Po pierwsze, nie pan a pani, a po drugie w żadnym wypadku nie pani, tylko Iga... Za mloda jestem, żeby zwracać się do mnie per Pani :)

pozdrawiam ciepło

Iga

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, cieszę się, że dostrzega Pan sens powtórzeń. Pozdrawiam.

Hieh, winnam się obrazić, że Pan, ale to ewidentnie moja wina. Nie podpisalam się :P
Po pierwsze, nie pan a pani, a po drugie w żadnym wypadku nie pani, tylko Iga... Za mloda jestem, żeby zwracać się do mnie per Pani :)

pozdrawiam ciepło

Iga

No to ładnie Izo, nie dość, że Ci potraktowałam jak mężczyznę to jeszcze postarzyłam ;p
pozdrawiam:)

[StukPuk]

Igo, nie Izo :]

Ale nie gniewam się, rozbawiło mnie to :D

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To nazwać już można złośliwością losu :D i perfidią, przepraszam Igo :D