-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 71
Czasem czołgam się w tunelu
gdy ściany coraz bardziej przesuwają się ku sobieżyć trzeba chcieć
i nie czekać, aż się skończysłyszałem wiele takich haseł
i za każdym razem
widziałem flagę
która opadatunel nie może się skończyć
gdy żyjęale może zgasnąć
pod naporem światłanic z tego się jednak nie dzieje
Edytowane przez Posem (wyświetl historię edycji)
a ściany zamykają mi przejście
i w ciemności
już nie wiem
czy wszystko jest takie proste.2
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 51 odpowiedzi
- 986 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 544 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 526 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 843 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 793 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez alex121 · Opublikowano
Na równinach Etaru bitwa trwała. Krwawa, od siedmiu lat spustoszenie siała. Siły dwóch stron ze sobą walczyły. Nie sposób powiedzieć, która z nich zła. Niszczyły obie, padały na wznak. Ciemność rozciągała pole bitwy. Jedynie dwa gasnące płomyki ją zakłócały. Dwie świece, dwa knoty — umierały. I dwóch jeźdźców stało naprzeciw siebie. Nie mieli jednak koni. Niewinne umarły w pierwszych latach sporu, jakby śmierć zlitowała się nad ich biednymi duszami i zasłoniła im oczy przed wojną. „Nie bójcie się, maleńkie” — pewnie szeptała — „zamknijcie oczy i chodźcie ze mną, tu nie jest miejsce dla was”. Los nie był jednak tak litościwy dla jeźdźców. Dalej stali, ciążąc na wpół ugiętych nogach, na wpół złamanym duchu. Wpatrywali się w siebie bez emocji. One zniknęły po pierwszej stracie. Brak w nich nienawiści czy zgryzoty — bo na co im one? Stoją po przeciwnych stronach, dzierżą wrogie godła, jednak ich serca tak samo krwawe i złamane, tak samo zmęczone i ospałe. Jeden z nich unosi miecz. Jakby w lustro patrzył, obserwuje drugiego i milczy. Co tu mówić? Krzyk i płacz, jak dzikie zwierzęta, dawno już temu rozerwały im gardła. Ospale się porusza — wynik starcia i tak nie ma znaczenia. Ta sama krew poleci, ten sam jęk bólu, ta sama śmierć. Jedyne, co się różni, to człowiek. Ale kogo tu ta marna istota obchodzi? Drugi też unosi swój oręż, lekko go przechyla, jakby mu w rękach ciążył. Znów prostuje — równie ospale jak swoje odbicie. Czekają. Czekają na znak cesarza, że już pora umrzeć za nic, dla nikogo. Bo po każdym dniu nadejdzie noc, a po każdej nocy dzień i tak przez wieczność, aż nadejdzie śmierć. -
Przez andrew · Opublikowano
@tetu ... myśli magię mają nie jedno westchnienie w real zamieniają ubrać lub rozebrać ładnie je trzeba wtedy blisko jest nieba ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Łukasz Jurczyk To bardzo ciekawe zagadnienie - udowadnia, jak ważna w wojnach jest strategia, ale ja się na tym nie znam:)) -
Przez Poezja to życie · Opublikowano
Nie warto płakać I nie warto prosić Za czymś Co i tak nie nastąpi Nie warto myśleć Nie warto trwać Za ścianą Perfekcyjnej iluzji Bo ja nie zmienię Tego świata Ani ty też Nie zmienisz Rozejdźmy się w pokoju! -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Annna2 To, że Bartoszyce są w naszym reginie - to się zgadzam, ale nie zgadzam się absolutnie, że leżą w historycznej Warmii. Mogłabyś mi polecić źródła, które tak twierdzą? Smolajny - to nie Lidzbark. W Lidzbarku Krasicki lubił swój pawilon ogrodowy - dziś nazywany Oranżerią Krasickiego.
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.2a4c1fb1be2384bf2f494e0e37245a0e.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się