pokój bez widoku

[Natuskaa]

nie wiem gdzie trzymasz koc

a mógłbyś się nim przykryć

zamiast tylko palić i palić

ściany takie poczerniałe

zapadnięte oczy palce brudne

ciemny tusz za paznokciami

 

gdzie rzuca się myśl nowa

tam po zdanie biegniesz

samo jedno ledwie wstęp

kolejna zapałka żar

fajerwerków ciągle nie ma

tylko twarz zmieniona

 

znów jest zimno późno

światła gasną miarowo

pierwsza rodzina druga

paraduje okryta miłością

a w tym pokoju wciąż brak

wyganiany zwykle słowem

 

nie ustanie samodzielnie

jest przyzwyczajony

do samotnej pogawędki

 

 

 

Edytowane 8 Grudnia 2020 przez Natuskaa (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

Nasuwa mi się jedno słowo: "depresja'.

 

Pozdrawiam

 

 

[iwonaroma]

Dobrze to opisane, oddane.

Jedynie słowo 'jeno' mi tu nie współgra. Nie lepiej byłoby zwykłe 'tylko'?

Pozdrowienia

 

[Gość Franek K]

@iwonaroma

 

Właśnie.  I mnie to "jeno" zgrzytnęło.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - myśl że to udany wiersz - tylko tego dymu papierosowego zbyt dużo.

                                                                                                                        Pozd.

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za podzielenie się odczuciem.

 

Pozdrawiam :)

 

"Jeno" wyszło, choć nie było z tego powodu do końca zadowolone :)

Co ja za to mogę, że lubię takie dziwne, stare słowa?

 

Dzięki za wizytę i pozdrawiam.

Postaram się tak myśleć:)  Nie wiem skąd tyle tego dymu, przyszedł i się usadowił wygodnie zupełnie nie chcąc wyjść z wiersza.

 

Dzięki za odwiedziny. Pozdrawiam :)

Edytowane 8 Grudnia 2020 przez Natuskaa (wyświetl historię edycji)

[Gość Franek K]

Ja też lubię to słowo, ale tutaj nie pasowało do kontekstu :)

Edytowane 8 Grudnia 2020 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

@Natuskaa : Dziękuję. :)

 

Mnie też się "jeno" podoba. :)

 

 

Edytowane 8 Grudnia 2020 przez WarszawiAnka
uzupełnienie (wyświetl historię edycji)

[jazzkółka]

@Natuskaa Duszno, dymnie. Papieros zamyka usta, dusi słowa w zarodku. Czynność zastępcza, zakłamywanie rzeczywistości. Samotność, która stała się nałogiem. Pokój, któr jest więzieniem.

Takie mam myśli po przeczytaniu tego wiersza, Natusko ( -? nie wiem, czy nie przekręciłam, przepraszamz góry

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

) Pozdrawiam.

 

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie no ok, masz prawo do własnej interpretacji. Szczerze? Ten wierszyk napisał się sam, ot tak. Ciężko mi postawić sobie tu lustro ponieważ nie mogę swojemu życiu rodzinnemu zbyt wiele zarzucić... a już tym bardziej samotności... czasami dzieje się tak wiele. Dlatego powyższy tekst sam w sobie jest dla mnie niewiadomą.

 

Dzięki i pozdrawiam :)