Czar

[violetta]

 

 

 

wracasz do mnie dotknięciem dłoni

ciepłym oddechem na szyi cudownym nasyceniem rozkoszą

kiedy rozpościeram ramiona

czuję lekkość

biały świat jest piękny

[Tomasz Kucina]

Poznając już trochę twój genom światopoglądu i po naszych częstych komentarzach - przypuszczam, że wiersz ma ambitniejszy podtekst, tzn. odnosi się nie tylko do zwyczajnych ludzkich potrzeb, ale może mieć rys platoniczny. Być może nawet to twoja fascynacja o charakterze uduchowionym i w szacunku do Stwórcy. „rozpościerasz ramiona”. „świat” jest „biały”. Biel kojarzy się z czystością, rozpostarte ramiona mi kojarzą się może nawet --> z symboliką twojej Wiary. Skierowanie analizy w odczycie wiersza czytelnika do podstaw samej cielesności tj, tylko do potrzeb w relacji człowiek – człowiek -->  wydaje mi się że → byłoby zbyt oczywiste a wręcz pozbawione zmysłowości wyższego kalibru, a przecież  tekst jest czysty i nie ma skazy.

 

Bardzo ładnie, podoba mi się utwór Valerio. Czyli jest - tytułowy "Czar". 

[violetta]

możliwe jest to urok :) czar to prawie to samo:) dzięki Ci :) taka sceneria to jest boska :)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A no właśnie, uroczo, i sama napisałaś scenariusz do wiersza. Chciałbym ciebie przeczytać w nieco dłuższym utworze. Spróbuj kiedyś napisać dłuższy wiersz. Chociaż twój klimat tych miniaturek wrażeniowych jest mega subtelny. 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - mi się podoba ta skromna ale poważna miłość.

                                                                                               Pozd.usmiechem,

[violetta]

dziękuję, cieszę się bardziej życiem, to są właściwe moje momenty :)

[violetta]

Barwy się pojawiają i są różne :) dziękuję i pozdrawiam ciepło:)

[ais]

Czarodziejski czar czarów :)))

[violetta]

chyba tak :)