Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

  Płynie cicha pieśń po sali
dawne słowa z tamtych lat
nawet szczęścia nie zaznali
runął domek z życia kart

Matka słowa im nuciła
po policzku ciekła łza
taka cicha taka miła
zawsze dobra nigdy zła

Dziś odżyły tamte lata
gdy za oknem hulał wiatr
cicho zeszła z tego świata
trójka dzieci siostra brat

Cóż mi teraz pozostało
czy na żebry z nimi iść
parę groszy to za mało
życie jak powiędły liść

Kto sierotom łzy osuszy
kromkę chleba z serca da
kto się losem dzieci wzruszy
i wyciągnie z biedy dna

Dałem słowo mojej mamie
że pójdziemy razem w świat
kołysanki dziś te same
pozostały z tamtych lat

Życie przygód nie szczędziło
wiatr nam w oczy nieraz wiał
szliśmy ścieżką tak zawiłą
każdy odejść stamtąd chciał

Pustka w sercu pozostała
nikt wypełnić nie mógł jej
siostra była wtedy mała
nie zapomnę chwili tej

Jak zziębnięci wygłodzeni
szukaliśmy nowych dróg
wszystko się zmieniło w chwili
chaty się pojawił próg

Tu skończyła się wędrówka
tu nasz nowy stanął dom
może była to harówka
lecz wspomnienia miłe są

Co w melodii jest takiego
że znów cieknie z oczu łza
to ta cząstka z życie mego
nie odeszła ale trwa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stefaniak splątanie kwantowe jako najwyższa forma miłości ;) Czuła liryka!
    • @Intersubiektywny przejmujący wiersz. Odczytuję go jak nawiązanie do zbrodni UON-UPA na Wołyniu i w Galicji Wschodniej rozpoczętych w 1943... Ma to osobisty też wydźwięk dla mnie, gdyż moja rodzina pochodzi z tych terenów. Trudna historia, ale dziękuję za podjęcie.
    • Link do piosenki:     Wyobraźnia, lecz nie – to uczucie, ale jak? Ledwie spojrzenia w linii prostej Przetną przestrzeń – to już znak O tym, a my myślimy – o Tej!   Jak szybko wszystko się toczy, Jak szybko zmienia się świat, Już zamglone widzę oczy, A w nich dojrzałej róży kwiat.   I melodię słyszę, i widzę, i wiem, Szalone wszystko, wszystko płonie A ja widzę wyobraźnią splecione dłonie. Zauroczył się, czy zakochał żem?   Uczucia jak morze raz spokojne, Raz sztormy szaleją w nich, W promienie słońca strojne – A ja tańczę jak zagrają fale ich.   Ach, jakby mieć możliwość poznania Jakie myśli krążą w zwojach twych, Od początku, od ich zarania, Po kres – chyba nie – nie ich.   Niepewność – och, czy to to? Czy w tym coś złego? Czy jest w tym jakie zło? Że nie wiem wszystkiego...
    • @violetta @Stefaniak To tylko słowa....
    • DING,DONG,DING,DONG Słyszysz ten rytmiczny ton? To Krwawą Niedzielę wybija dzwon w oddali słychać sąsiadki krzyk przychodzi oprawca(Powstaniec) i PSTRYK!!!! Skręcony kark CHRZĘST,CHRZĘST,CHRZĘST kamień o kamień uderza SZUR,SZUR,SZUR czy to oprawca(Powstaniec)  w tą stronę zmierza? TRZASK,ŁUP,BRZDĘK Już widzę cień jego i… Ile nienawiści,tyle rozpaczy Jakby ktoś cały świat przeinaczył Jak Rana tyle razy otwarta Licznymi linami prawie nie zwarta A linie to niezrozumienie,to licznych  zemst pragnienie? Więc co się liczy zapytasz zatem Liczą się Fałdy na tejże Ranie Fałdy to ludzie  Ich historia cała  Co na zawsze z nami pozostanie…  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...