Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Nie da się cofnąć słów wypowiedzianych ,

Ni odczytanych z pamięci wymazać,

Ani odsłyszeć tych już usłyszanych,

Ni odzobaczyć widzianych obrazów.

 

Nie da się biegu rzek wartkich zatrzymać.

Z ich nurtem walczyć daremny wysiłek,

Lecz z życiem warto się kiedyś odgniewać.

Chociaż do losu wciąż pretensji tyle.

 

Gniew to dyktator i ślepiec zarazem.

Mocno uderza w swej furii szalonej,

Jak krwią zalany, niewidzący bokser

Ciosy zadaje zupełnie na oślep.

 

Śladów nie widać, lecz długo się jątrzą

Po nich powstałe, tkwiące wewnątrz rany.

Ostrzem głębokim w środku duszy żłobią

Żalu mozaikę, złych wspomnień i znamion.

 

Trudno się goją w zakamarkach ciemnych.

Myśl je dosięga, nic jej nie powstrzyma

I rozdrapuje w godzinę nieznaną,

Zabija wolno w białych rękawiczkach.

 

Czas, choć lekarstwo, nie wszystkim pomaga.

Złe rzeczy długo przechowuje zawsze.

Wybaczyć łatwiej, trudniej jest zapomnieć.

Z pamięci trudno wyleczyć się czasem.

 

 

Edytowane przez Franek K (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Marek.zak1

 

Trzeba to ogarnąć, by jakoś żyć.

 

Dzięki Marku i pozdrawiam.

@dot.

 

To ja dziękuję. Fajnie by było mieć taki guziczek "Od".

 

Pozdrawiam. FK.

@joanna53

 

No właśnie. A czas nie zawsze pomaga, choć i tak jest najlepszym lekarzem.

 

Dziękuję Joanno i pozdrawiam. FK.

Opublikowano

Biorę go w takiej formie - tak mi się widzi najlepiej:) - Pozdrawiam:)

 

Nie da się cofnąć słów wypowiedzianych ,

Ni odczytanych z pamięci wymazać,

Ani odsłyszeć tych już usłyszanych,

Ni odzobaczyć widzianych obrazów.

 

Nie da się biegu rzek wartkich zatrzymać.

Z ich nurtem walczyć daremny wysiłek,

Lecz z życiem warto się kiedyś odgniewać.

Chociaż do losu wciąż pretensji tyle.(...)

 

(...)Czas, choć lekarstwo, nie wszystkim pomaga.

Złe rzeczy długo przechowuje zawsze.

Wybaczyć łatwiej, trudniej jest zapomnieć.

Z pamięci trudno wyleczyć się czasem.

Opublikowano

@Franek K

 

Ładnie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zamieniłabym to: "odzobaczyć" 

bo Misię czyta z rozpędu

 "odrobaczyć", wybacz, to pewnie ze zmęczenia.

I tu:

Myśl je dosięga, jej nic nie powstrzyma

dla rytmu zamieniłabym

na:Myśl je dosięga, nic jej nie powstrzyma"

Pozdrawiam serdecznie

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gorzej, gdy pamięcią zazdrość dyryguje

bo pod jej batutą nienawiść kiełkuje

wykuwa się szpile, w jakim celu wiemy

bo gdy nas się kłuje to i my kłujemy

 

walka zła i dobra, choć trwa nieprzerwanie

nie cierpi rokowań a więc zaprzestanie

tego, co nas dzieli i jątrzy umysły

z tym się nie upora nawet i czas przyszły.

 

Pozdrawiam serdecznie:)

Opublikowano (edytowane)

@Magdalena_Blu

 

Zostawiam (od)biorcy (do)wolność wyboru.

 

Pozdrawiam. FK.

@opal

 

Odzobaczyć musi zostać, drugie poprawiłem.

 

Dziękuję bardzo i pozdrawiam ciepło. FK.

@dot.

 

Psy w ogóle są w wielu powiedzeniach nadużywane w pejoratywnych znaczeniach. Taki to już psi los.

 

Dziękuję i pozdrawiam. FK.

@Stary_Kredens

 

Sporo ludzi tak ma, jeśli nie wszyscy. Niektórzy sobie jakoś radzą, a inni mają z tym duże problemy.

 

Pozdrawiam. FK.

@Henryk_Jakowiec

 

Właśnie. To odkłuwanie jest chyba najgorsze, a przecież sami kłujemy czasami, choćby niechcący.

 

Dziękuję i odpozdrawiam. FK.

@Dag

 

Tak to chyba właśnie działa. Trzeba to umieć jakoś zsynchronizować. Na tym chyba polega umiejętność życia.

 

Dziękuję i pozdrawiam. FK.

Edytowane przez Franek K (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@_Marianna,

 

Tak właśnie jest. A tyle rzeczy chciałoby się usunąć z pamięci. Częściej znikają niestety te dobre wspomnienia.

 

Dziękuję i pozdrawiam. FK.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena Niesamowitą przyjemnością była lektura Twego komentarza...  Wiersz przyszedł do mnie spontanicznie, a jednak jak wszystko pieknie składa się z tym, co napisałeś.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bo tak — moje wiersze, jak i opowiadania, są senne i na próżno w nich szukać typowej fabuły.    A jednak moja percepcja jest geometryczna, że tak to ujmę. Obrazy przychodzą mi niezwykle łatwo, jak film, a za nimi głębsza warstwa, tj. masa połączeń z innymi motywami, symbolami...   Bardzo cenię sobie Twoje słowa. Dziękuję
    • @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...