Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ja już nie chcę być samotną

bo w jedności drzemie siła

powiedziała mała kropka

i nad inną się wstawiła.

 

Matematyk je policzył

potem orzekł naukowo

kropki nam się podwoiły

to dwukropek - daję słowo.

 

Kiedy to spostrzegła trzecia,

która stała tuż za snopkiem

to dwukropek położyła

obok, stając się trzykropkiem.

 

Inne jej pozazdrościły

stając obok niej gęsiego

lecz nie mogły się policzyć

zawezwano wojskowego.

 

Ten, choć biegły był w liczeniu

lecz się mylił raz za razem

w końcu rzekł, to wielokropek

powołuję go rozkazem.

 

Jeśli ktoś się z tym nie zgadza

jego sprawa ja wiem swoje

lecz na dzisiaj to wystarczy

ja niczego nie podwoję.

 

Opublikowano

@Bogdan Brzozka

Laury mi zbyteczne na forsę nie liczę

a swoim pisaniem pomyślunek ćwiczę.

Niech już tak zostanie, kto chce ten wiersz bierze

ja mam go dla siebie tu i na papierze.

 

Może któreś z dzieci, trójka (nie bezliku)

co niektóre zbierze i wyda w tomiku.

Tego nie wypatrzą moje stare oczy

dość, że jeszcze widzą jak się życie toczy.

 

Ja zbieram okruchy ze stołu strzepnięte

potem je jednoczę nadając im puentę.

Dziękuję za radę, która mnie przerasta

bo drukarnia w centrum ja na skraju miasta.

 

Serdecznie pozdrawiam:)

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tomasz.O @andrew @Posem @violetta @Jacek_Suchowicz @Leszek Piotr Laskowski @Benjamin Artur dziękuję Wam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Cisza. Nastała cisza.   Nie kalkomania ciszy. Nie kalkomania uczuć.   Cisza w zegarku. Jakby ucha nie przyłożyć.   Cisza.   Dusza na pasku prowadzona. Trochę jak kot się porusza.   Cichutko, cichutko, na opuszkach.   A potem przewraca wszystko. Tak głośno, że zmarli się budzą.   Burza rozlewa się na wszystko. Grzmi i błyska, trafiając nawet w krzyż wzgórza Matyska.   Nie kalkomania burzy. Nie kalkomania uczuć.   Tak było głośno, że zmarli się budzą.   Duszo rogata, co ciebie napadło,   że taki zamęt, że taki lament mi podesłałaś?   Kalkomania uczuć — nie dla mnie.   Tylko prawdziwa miłość.   Śmierć też będę musiał znaleźć swoją.
    • Dla frędzli   …raz babcia rzekła do wnuczka po jajku powinna zostać jeno wydmuszka zrób dzióbek i przyłóż usta do dziurki nie wiesz jak?  zapytaj córki! wnuczek w konsternie pąsem oblany żółtko ciurkiem spływa na glany babciu kochana ja nie wiem jak wszakże normalnie spoglądam na świat chcesz dawkę białka przyjąć z rana? ssij brudne jaja sobie sama…   GRAHAMOZA    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       "myślę więc błądzę" a skoro błądzisz pewnie nie myślisz myślenie jest logiką ścisłą i wnioski tworzą pewien porządek   istniejesz przecież w świecie materii którą zmysłami możesz odczuwać jest też materia której nie widać a dzięki której możesz żyć tutaj   i co to znaczy po tamtej stronie strona jest jedna stała dla wszystkich jest świat widzialny i niewidzialny te oba światy związane ściśle :)))
    • @Poezja to życie jest piękniej:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...