Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rozum czy serce

Bogdan Brzozka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Bogdan Brzozka

Bogdan Brzozka

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Myśl tłucze się nieogarnięta -

utkwiła gdzieś w wielkiej rozterce;

jakże mam rozwiać wątpliwości - 

czy rozum rację ma - czy serce.

 

Rozstrzygnąć czas - co dla mnie lepsze;

czy zostać w bezpiecznej przystani

bez szans rozwoju - czy też raczej

w ryzyka rzucić się otchłanie?

 

Głos serca szeptem zaszeleści

że masz marzenie prawie w garści;

rozum czerwone włącza światło - 

czy to na pewno  się opłaci?

 

Myśli zaciętą toczą walkę

kto dziś tę bitwę wygrać umie.

Ufność wzajemna niech zagości

po równo - w sercu i w rozumie.

Edytowane przez Bogdan Brzozka (wyświetl historię edycji)
1
Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
Opublikowano

Wg Schopenhauera, w młodości maksymalizujemy przyjemności,  nie licząc kosztów, a później, gdy jesteśmy starsi, staramy się minimalizować straty i unikać nieprzyjemności. Tak więc na każdym etapie życia decydujemy czymś innym. Pozdrawiam.  

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • KOBIETA
      Chevron …

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @hollow man   Ty to masz pomysły hollow man !

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      nierealne!  a dopamina.? 
    • Poet Ka
      Mateusz na górze

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Proszalny oczywiście, że tak!
    • Proszalny
      Mateusz na górze

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Berenika97   Doświadczenie obcości jest iluzją. Przebudzenie jest zrozumieniem: niczemu nie jestem winien, bo mnie nie ma. Znika ułuda 'ja'. Gdzie nie ma 'ja' - pojawia się człowiek, jeden z wielu. Wszyscy jesteśmy jednym ciałem, jedną istotą i jedną duszą-planetą. W ten sposób znika granica pomiędzy pragnieniem bycia ze sobą a bycia z innym człowiekiem. Będąc z drugim człowiekiem podmiot wraca do siebie. To buddyjskie 'rozpuszczenie ego'. Chrześcijanie wierzą w osobowe 'ja', ale też w 'świętych (dusz) obcowanie'. Właśnie przyszło mi do głowy, że chrześcijańska dusza 'ja", stapia się z innymi w jedno - w Boga. W ten sposób znajduje się w niebie.   @Poet Ka   Masz rację, ale można to odwrócić, dokonać przewrotu. Wewnętrzne piękno znajduje odbicie w świecie. Gdy mamy w sobie piękno, świat zakwita. Dlatego trzy czarownice Szekspira, posiadając czarną duszę, mówią: „Piękne jest brzydkim, a brzydkie jest pięknym”    
    • Marek.zak1
      Korpo

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz Tzw "open space"  jest stosowany i to jest ta gorsza strona korpo i nie tylko. Jak widzisz amerykańskie filmy tam to częste. W czasie covidu część ludzi przeniesiono do pracy zdalnej, a to też ma zalety, ale i wady.  Co do ubrania garnitury zostały w bankach ale w  wielu firmach jest teraz tzw "business casual", czyli jeansy i marynarka, bez krawatu, sportowe buty też mogą być. Pozdrawiam
    • Poet Ka
      Modlitwa o świcie

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97   Racina Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach Berenika Jej piękny warkocz po niebie pomyka.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...