Wspomnienia

[Łukasz]

W mym podręcznym kajeciku zapisałem kilka znaków,

które kiedyś znów odczytam, aby dodać życiu smaku.

 

Kilka znaków, oddających cały urok egzystencji,

kilka znaków i symboli, sceny już przeżytych lekcji.

 

Zapisałem je jak co dzień, nie zwracając nań uwagi,

reflektując ich istnienie, ich historię i ich tragizm.

 

Kilka znaków, co mi kiedyś na policzki łzy przyniosą,

kilka znaków i symboli, wciąż pokrytych ranną rosą.

 

Kiedyś je przeczytam wszystkie, patrząc na te dawne słowa,

które już nie będą istnieć, chociaż będzie o nich mowa.

 

Na te znaki mieszkające pod starymi adresami,

na te znaki i symbole

zwane przez nas wspomnieniami.

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Płynnie, wręcz śpiewnie napisany wiersz... I może dlatego przeszkadzaja mi trochę fragmenty bardziej "suche", bo rzeczowo wyjaśniające czytelnikowi treść, i przez to powodujące też odczucie powtarzania się. Dla uwidocznienia tego, co mam na myśli pozwolę sobie poniżej umieścic Twój tekst bez tych fragmentów:

 

W mym podręcznym kajeciku zapisałem kilka znaków,

które kiedyś znów odczytam, aby dodać życiu smaku.

 

Kilka znaków, oddających cały urok egzystencji,

kilka znaków i symboli, sceny już przeżytych lekcji.

 

Kilka znaków, co mi kiedyś na policzki łzy przyniosą,

kilka znaków i symboli, wciąż pokrytych ranną rosą.

 

 

Jest to tekst bardzo skrócony, ale według mnie otwierający więcej przestrzeni dla odczuć, skojarzeń i refleksji czytelnika.., wręcz je wyzwala. Co o tym myślisz? Serdecznie pozdrawiam :)

 

 

[Marek.zak1]

Bardzo mi się podoba, trafia wprost i mocno porusza gdzieś tam wewnątrz. Pozdrawiam

[Gość Franek K]

I mnie :), choć dziwnie tu brzmi "reflektując". Może bardziej "refleksując"?