Nad grobem

[dmnkgl]

Co tobie powiem? Nic, bowiem nic nie wiem.

Mam setki pytań. Spływają po płycie,

Jak krople deszczu, pojące obficie

Ziemię przed pierwszym tego roku śniegiem.

 

Jak łzy spływają, szemrzą tak jak łkanie.

Pytaniem płaczę, a suche mam oczy.

Obok tłum wielki nad tobą się tłoczy,

By zaraz zacząć ostatnie śpiewanie.

 

Jedni chcą wierzyć, że wciąż jesteś z nami,

Że wiatr cię rozwiał, ziemia pochłonęła,

Że żadna siła ciebie stąd nie wzięła,

Boś teraz kwiatem i mewy skrzydłami.

 

Drudzy się bronią przed krztyną nadziei,

Topią się w bagnie nieludzkiej rozpaczy

Nie widzą sensu, bo sens nic nie znaczy

I sami ciągną do serca topieli.

 

Inni po prostu strzepią proch z rękawa.

Pośpieszny krzyżyk, taxi, dom, robota.

Żałoba srebrem, ale czas ze złota,

Sen jest dla zmarłych, dla żywych jest jawa.

 

Życie jest ruchem, jest zmianą, jest drgnieniem.

Ileż jest jego w tym ochrypłym tłumie

Zdaje się chyba najlepiej zrozumie

Kto życia łaknie jakby sam był cieniem.

 

A ty wciąż leżysz, mędrzec z konieczności.

Ceną twej wiedzy tylko śmierć być może.

Wiesz czy tam ogród, czy ślepe bezdroże,

Bo skosztowałeś owocu wieczności.

 

Co wiesz- nie powiesz- wszak to nic nie zmienia,

Tylko następny stąpa drogą gwiezdną.

Nie minie chwila kiedy i mnie wezmą,

Więc lekkiej ziemi i do zobaczenia.

Edytowane 17 Listopada 2020 przez dmnkgl (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Świetny tekst. Żałoba srebrem  ale czas ze złota - do zapamiętania i podkreślenia wężykiem:). 

[duszka]

@dmnkgl  Niektóre z tych setek pytań wydaja się znaleźć w Twoim wierszu odpowiedź... i są to odpowiedzi, które zanurzają w ciszę i głęboki spokój.., tak jakby w nich  mozliwe było duchowe spotkanie ze zmarłą osobą... Pięknie skomponowany przenoszacy w sytuację pożegnania wiersz. Pozdrawiam.

[joanna53]

piękny wiersz, chociaż smutny,

oni nas tylko wyprzedzili w życiowej pielgrzymce, jedni wcześniej a drudzy później,

miłego wieczoru:)

[Gość Franek K]

Piękny, refleksyjny tekst. Taki do zadumy nad... (wstawić odpowiednie słowo).

Znasz mnie, więc wiesz, że czegoś się uczepię ;) W szóstej strofie, w drugim wersie nie powtarzałbym życia, ale napisałbym np: "Ileż jest z niego...". Poza tym, rewelacja.

 

Pozdrawiam. FK.

Edytowane 17 Listopada 2020 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

Uniwersalne przesłanie.

 

Pozdrawiam

[Tomasz Kucina]

Bardzo dobry tekst. Mocno subiektywny, więc nie będę szczególnie dociekał nad treścią, bo nie wypada, z punktu warsztatu jest super, jesteś klasyczny - to już zdaje się kiedyś już pisałem, więc wszystko kompiluje w rymie i rytmie. Jeżeli treść zahacza o realne perspektywy - to serdecznie współczucie i pozdrawiam. 

[dmnkgl]

@Marek.zak1 Dziękuję za wizytę i pozdrawiam.

 

@duszka Bardzo mi miło. Odpowiedzi można tu znaleźć (a przynajmniej te peela), ale nie chciałem, żeby były one wprost przedłożone odbiorcy. Dziękuje za komentarz i życzę wszystkiego dobrego.

 

@joanna53 ,,Życiowa pielgrzymka"- piękny zwrot. Z jednej strony wskazuje na to, że doszli do celu, z drugiej, że i nas to czeka. Pozdrawiam i również życzę dobrego wieczoru :)

 

@Franek K Dziękuję za uwagi, jak może już widziałeś poprawione :)

 

@WarszawiAnka Pięknie dziękuję i pozdrawiam.

 

@Kot Ciekawostka: nie byłem do końca przekonany do tej linijki, ale jak widać podjąłem słuszną decyzję ;) Pozdrawiam

 

@Tomasz Kucina Jak to nie wypada? :) Myślę, że zderzanie perspektyw na trudne tematy jest jak najbardziej wskazane i owocne. To, że wiersz jest subiektywny jest nieuniknione, nie ma przecież jednej perspektywy z którą wszyscy się godzą. Co do ostatniego pytania, to dzięki Bogu ostatnio nikt z moich bliskich nie odszedł, wiersz to raczej owoc krystalizacji pewnych przemyśleń (listopad też się przysłużył). Bardzo dziękuję i również pozdrawiam.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem. Masz oczywiście rację, nie ma tematów tabu. Po prostu nie chciałem naruszać i analizować jakichś osobistych wrażeń po ewentualnej utracie kogoś bliskiego, bo tekst tak się sytuuje, ale skoro teraz piszesz, że treść nie ma związku z  realiami - to ok, w tym wymiarze pisałem o subiektywizmie, bo subiektywne jest przecież całe nasze życie. Generalnie skoro u ciebie wszystko gra, można napisać, że ładnie i opisowo określiłeś różne zachowania społeczne - a precyzyjniej - ludzkie reakcje. Ciekawym aspektem w samej psychologii skojarzenia się człowieka z tak ważnym tematem o którym opowiadasz jest - ambiwalentna reakcja - czasem zupełnie i skrajnie odmienna - zróżnicowana. Wydaje mnie się, że trochę i o tym nam tu zaświadczasz, mamy tu taki obrazek precyzyjnego narratora, który z dalszej perspektywy opisuje uroczystość i snuje szersze konkluzje na temat człowieczeństwa i jego formy. Więc bardzo fajnie, udany wiersz.

Edytowane 18 Listopada 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

no właśnie do zobaczenia:))

choć niektórzy za życia już widzą, ale to co innego

 

Pozdrawiam

[dmnkgl]

@Jacek_Suchowicz  Dzięki za wizytę i również pozdrawiam :)