Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nawet to co było ludzie "wiedzą" inaczej, stąd tyle sporów o historię albo w sądzie.

 

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiara nie ma nic wspólnego z Bogien, za wyjątkiem spraw religijnych. Wierzymy, że wieczorem zjemy kolację, a jutro wstanie nowy dzień, a przecież w to wierzą także w Boga niewierzący.  Wiara to przypuszczenie, czy wizualizacja przyszłości według znanych praw czy zasad. Tego jednak nie wiemy, bo chociażby możemy nie dożyć. Pozdrawiam 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale wiedza jest tym, co się wydarzyło, natomiast ekstrapolacja jej w przyszłość jest tylko przypuszczeniem, opartym niekiedy na niemal 100% prawdopodobieństwie, ale tylko na tym. Pewności nie ma nigdy. M

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiedza empiryczna bazuje za faktach, eksperymentach, a one, istotnie, należą do historii, je się bada, porównuje, opisuje, opracowuje między nimi związki, wyciąga wnioski. Można na ich podstawie wysnuwać przypuszczenia, co będzie, ale to tylko  przypuszczenia, które nie raz, także w naukach ścisłych, się nie sprawdziły, choćby dlatego, że nie nie znamy wszystkich, niezliczonych  parametrów, czynników. 

Kto mówi, że wie, jak będzie, to tylko mówi:).

Pozdrawiam.

Opublikowano (edytowane)

Odrzekł szlachcic mistrzowi:

- Coś mi się nie zgadza,

bo mój konik od roku po wojence chadzał,

gdy w końcu wróciliśmy w me rodzinne strony,

przy nadziei znalazłem klacz moją i żonę.

 

I jak to stać się mogło? Do tej pory nie wiem.

Chociaż żona niemowa, gdy była w potrzebie,

że ktoś jej tu pomagał, w to już święcie wierzę.

Za dobrego człowieka odmawiam pacierze...

 

A na koniec dorzucę, że wiem dobrze o tym,

że w niedługiej przyszłości zaczną się kłopoty,

zgryzoty i zmartwienia, wątpliwości żadnej

co do tego też nie mam... Tu mistrz się przeżegnał.

 

-Żegnaj.

Amen.

 

 

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Omagamoga   Dziękuję za tę odpowiedź i rozumiem frustrację, którą za nią słyszę. Mam wrażenie, że mówimy o dwóch różnych znaczeniach słowa „system". Ty piszesz o systemie w sensie szerszym - władzy, instytucji, które chcą kontrolować i uciszać niepokornych, wybitnych ludzi. I masz w tym rację.   Ja natomiast miałam na myśli konkretnie system oświaty w Polsce – np. sposób finansowania zajęć dodatkowych. Nakłady na wsparcie dzieci z dysfunkcjami są znaczące, co jest słuszne. Ale dzieci wybitnie zdolne są traktowane po macoszemu, bo panuje założenie, że „poradzą sobie same". A jak dobrze wiemy – wcale nie zawsze sobie radzą. Często nie  otrzymują żadnej propozycji rozwijającej ich  talenty czy zainteresowania. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      No właśnie - psycholog szkolny już odpowiednio by zaszufladkował.  W pierwszym roku mojej pracy poznałam ucznia z klasy czwartej, który zawsze się dziwnie uśmiechał, jak ktoś go upominał. Był to bardzo zdolny chłopiec, który uwielbiał wszystko rozkręcać i sprawdzać , co jest w środku. Więc często bywał na "dywaniku". Kiedyś go zapytałam, co czuje, jak słyszy ostre słowa pod swoim adresem? Odpowiedział, że się boi i mu w środku coś "drży" , dopowiedziałam - i się uśmiechasz wówczas. Tak - przyznał. Ewidentnie była to jego reakcja na stres - i to dziecko nadal nie otrzymało żadnej pomocy przez "system". Ani psychologicznej, ani dydaktycznej.  Kupiłam mu pozytywkę - miał zadanie, ustalić jak działa jej mechanizm:))) Mam nadzieję , że nie zanudziłam.  
    • Jabłko: Jestem pełne słodyczy. Pomidor: A ja mam treściwy smak. Jabłko: Posiadam piękne kształty. Pomidor: Raczej ja – naśladujesz.   Trwał spór, postanowiłem zbić pomidor i jabłko na keczup oraz przecier.      
    • życie to droga pełna drzew i gwiazd to droga która ciągle uczy nas   życie oceanem zdarzeń marzeń snów i łez bez nich życie byłoby jak smutna twarz
    • @Anna1980 ładnie i zwiewnie i tak naturalnie wyszło :) Pzdr.
    • @hollow man   To właśnie ta pułapka -  zaczęliśmy wierzyć, że menu smakuje lepiej niż potrawa. Mapa daje nam złudne poczucie bezpieczeństwa i kontroli, ale to na terytorium – w tym nieuregulowanym, pełnym błota i zakrętów świecie - dzieje się życie. Może te wspomniane wcześniej "błyski" to po prostu miejsca, gdzie mapa się przeciera i wreszcie czuć pod stopami prawdziwy grunt?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...