(...) byłam taka dziś spokojna

[beta_b]

Byłam taka dziś spokojna...
jakby śmierć odeszła bokiem
może i strzeliła fochem,
że jej wcale nie wyglądam?

Byłam taka dziś spokojna.
Poszła dalej do sąsiadów
pozaglądać w cudze okna,
lecz czy znajdzie ich po kątach?

Delikatnie krok za krokiem
wycofuję z niej uwagę.
Czy zostawi mnie w spokoju,
czy się przemknę chyłku śladem?

Jakby więcej mi się chciało,
jakby szerzej było wokół,
czy wystarczy w sercu pokój,
czy to jednak będzie mało?

W ciszy rodzi się nadzieja,
pod granatem tuż nad stropem
delikatnie i nieśmiało
chcę się uczyć dbać o spokój.

 

 

Edytowane 14 Listopada 2020 przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[Gość Franek K]

Uda się, uda. Nie mylić z kobiecymi udami ;)

Ten ostatni wers to bym zapodał ciut inaczej. Może "chcę się uczyć dbać o spokój"?

No i masz dwa razy bokiem. Może by z lewego boku zrezygnować? Albo z prawego?

 

Pozdrawiam :)

[Radek78]

Po przeczytaniu wiersza mam dwojakie odczucia. Po pierwsze, przejmująca świadomość o obecności śmierci. Po drugie, Autor nasłał śmierć na sąsiadów;). Pozdrawiam.

[Gość]

Można się ze śmiercią oswoić

Poznałam osoby które ją do siebie zapraszają

Ciekawy wiersz

Jeszcze do niego wrócę

Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[beta_b]

@Franek K zrobione. Siadł rym do krokiem, ale w ostatnim wersie też rym padł, więc wyszedł produkt czekoladopodobny a nie równa czekowanka. bb

@Radek78 ona sama poszła, PL tylko szpieguje przez okno. Nigdy nie śledziłeś, w którym domu jest ksiądz po kolędzie? ;) 

Jaķ się przed nią schować? albo przynajmniej - jak jej się nie napatoczyć na drogę? Oto drobne z tekstu pytania... bb

@Gosława A czy można z nią żyć?I co to za życie? Albo - jaka z niej śmierć, jak się na to godzi?

[Radek78]

@beta_b PL powinien ją przyjąć jak księdza po kolędzie. Wtedy sąsiedzi byli by na końcu kolejki:). Pozdrawiam słowiańsko.

[beta_b]

@Dag chyłkiem, bokiem, cichosza, tak się czai nadzieja, bez pewności ale jednak. bb

 

Moi mili, tekst wymaga jeszcze przemyślenia i pracy, ale wątek przy mnie zostaje: "przechytrzyć" to zle słowo, ale zniknąć jej chwilowo z oczu... bb

@Radek78 To się uśmiałam. :D Ale nie wiem czy ona tak lubi żartować. ;) bb

[Gość]

@beta_b ze świadomością śmierci można żyć

Wizja rychłego odejścia bywa przerażająca

Chociaż można się do tego przygotować i strach zamienić w oczekiwanie

 

[Gość Franek K]

@beta_b

 

Toż ja się ze swoim zdaniem nie narzucam. Pisz jak uważasz.

[Radek78]

Ja czuje śmierć jak wyzwanie, niezwykłą ciekawość co to się zdarzy.

[[email protected]]

@beta_b Ona robi swoje
                    czyści chałupy,
                    rajski boski projekt
                    chyba do dupy.

Pozdrawiam Betko, dobrego weekendu.

[beta_b]

@Radek78 no nie, dla mnie żadne to wyzwanie ani ciekawość. Raczej jak wilk po zmroku. @[email protected] nie wiem czy jest rajski projekt. Nastawiam się, że nie. Jak będzie to będzie na plusie. ;)

Pozdrawiam, bb

[Radek78]

@beta_b Jak wolisz. Ciekawość mnie zabierze na drugą stronę a Ciebie niepokój.

[Bogdan Brzozka]

@beta_b A wystarczy zdrobnić.  ;)))  Śmiertka brzmi tak mało poważnie i niegroźnie.  :)

                                                                                                         Pozdrawiam cieplutko   bb :))

 

[Marek.zak1]

Bardzo poruszający i osobisty wiersz. Mogę tylko pochylić się z pokorą. Najlepszego z niedaleka.

[Nata_Kruk]

Wczoraj czytałam, ale z wpisu nic nie wyszło, spróbowałam dzisiaj...

To raczej osobisty wiersz, dlatego zostawię tylko pościk.  Pozdrawiam.

    byłam taka...

 

byłaś ?.. jesteś - więc powoli
to listopad wszedł na ściany
człek markotny czasem słaby
nawet chęci zbyt zaspane

 

gdzieś prysnęły barwy lata 
trudniej dojrzeć perspektywy
podopinaj chwilom skrzydła
zegar też dla Ciebie bije