Gdy mnie ktoś zapyta

[Rake]

Gdy mnie ktoś zapyta na wiecu pijackim

Ze wszystkich opcji, nawet wariackich

To kim byś chciał być, człowieku?

Prątkiem gruźlicy w dziewiętnastym wieku

Szalałbym wtedy po całym świecie

W każdej by o mnie pisali gazecie

Otwarte każde przede mną byłyby drzwi

Nieważne czy dobrzy by byli za nimi, czy źli

Nie omijałbym zwykłych ludzi jako takich

Choć wolałbym wśród sław przebywać wszelakich

 

Z Chopinem wierzb polskich szumienie

Zawierałbym w mazurków brzmienie

Przy dźwiękach polonezów, w Paryżu tam

Kochalibyśmy się namiętnie z George Sand

Z Mickiewiczem popalałbym opium

Z Towiańskim i spółką zebranymi wokół

A gdyby znudziło nam się ich czcze gadanie

Ścieralibyśmy razem pięty na stepie, w Akermanie

Ze Słowackim po nocach byśmy rozprawiali

Czy tą, czy tamtą bardziej żeśmy kochali

Gdy już doszlibyśmy do porozumienia

Szukalibyśmy do brzasku w absyncie natchnienia

Wymieniać mógłbym ich do rana

I moje wspólne z nimi starania

Ważne jest to że byłbym dla nich pomocą

Wyjściem z marazmu, sprawczą mocą

Nie byłoby odpoczynku od sztuki ni wczasów

Bo dzięki mnie, na siebie mało mieliby czasu

 

Ale przecież by nie lubili, co tam, zgoła cię nienawidzili!

Jeśli chodzi o mnie rany takie szybko się goją

Mawiał Kaligula, pozwólcie im nas nienawidzić,

Póki się nas boją.

[Magdalena_Blu]

@Rake Zgrabne

Pozdrawiam:)

[P.F.]

Pięknie się czyta ten wiersz. Życzę równie dobrej weny za każdym razem.

 

Ciekawie problem rezygnacji ze swojego Ja przedstawia Donna Tartt ustami prof Morrow'a w pierwszym rozdziale Tajemnej Historii.