Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jak dobrze, gdy tak w bezruchu-

Nie pojmiesz nigdy moja miła-

Przez błysk szalony wybuchu,

Kropelka szczęścia przepływa.

 

Z zachwytu nad nagą i białą, 

Tak mocno i bardzo tkliwie, że

Pragnąłbym pożreć cię całą w

Jedną małą, malutką chwilę, by

 

Zastygnąć potem w zachwycie

W bogów antyczny posąg i aby

W blaskach marmuru doczekać

Na ust zimnych dotyk i osąd, i

 

Aby przeżyć chwilę zbyt krótką

Gdzie czas i kształt nie istnieje,

Gdzie łudzę się wciąż i rozpalam,

Na garść rozkoszy nadzieję.

 

W lodowym odległym świecie

Tak jak planeta sam i bez lęku

Okrążam gwiazdę bijącą, lecz

Dokąd już nie masz dostępu.

 

Od takiej chwili przedziwnej

Samemu powrócić nie sposób,

Lecz dotyk warg niespokojnych

Odwraca nieuchronny bieg losu,

 

By witał mnie splot twoich ramion

Twój zapach, smak potu i śmiech,

I gdzie zazdrośnie skrywamy

Przed światem odwieczny grzech.

 

I gdzie zmęczony i prawie senny

Zapytam w smutku i melancholii:

Cóż do ust miła moja ci podać,

Czy orzech, czy też kwiat magnolii ?

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(wersja udźwiękowiona)

Opublikowano

Świetne. I podoba mi "nie przeniesiona" średniówka, choć przeszkadza duża litera na początku wersów. Rozumiem, że wyraz elegancji... (Choć zostawione samotnie zakończenia wersów trącą brakiem troski a raczej troską o pozory). 

bb

Opublikowano

Jakos tak jestem na Nie co do formy i do tresci jakos za malo wszystkiego na taki tytul ktory smaga po oczach jak bicz. 
Niestety w srodku mamy to tylko moja skromna opinia kolejne cierpienia mlodego Wertera zamiast rockowego wejscia Bukowskiego. Szkoda czekam dalej moze kiedys @Deonix_ cos tam skrobnie :D lub ktos podobny z wiekszym pazurem bez egzaltacji.

  • 4 tygodnie później...
Opublikowano

Nawet, nawet mi się podoba, 

są bajery językowe i jakaś tam poetycka obrazami, 

ale też zgadzam się z Marcinem, że chwilami nudzisz i więcej ognia by się tu przydało ;p

 

Pozdrawiam, 

 

D. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   dziękuję Iwonko :) @Alicja_Wysocka   Alu.   fakt, że trudno.   ale warto przecież.   dziękuję i pozdrawiam :)      
    • @Migrena zbyt dużo odsłoniłeś w tym wierszu smutku oraz beznadziei , życie jest żywsze niż myślisz
    • @Amber   to moja melodia przyszłości :) myślę nad rozwojem w jakiś esej.   dziękuję serdecznie. pozdrawiam.     @Gosława   bardzo dziękuję za dobre słowa.   długo, bo banicja była długa.   ale już jestem.   i cieszę się, że mogę tutaj z Państwem być :)   ciepło pozdrawiam.   @vioara stelelor       dziękuję za tak uważne i głębokie odczytanie. bardzo porusza mnie Twoja interpretacja w kategoriach miłosci karmicznej ,tej która nie przychodzi po spełnienie, lecz po domknięcie pewnego napiecia w przestrzeni między   dwojgiem ludzi. pisząc ten wiersz, myślałem raczej o zakrzywieniu ,  o tym, że niektóre spotkania zmieniają trajektorie naszego dalszego życia, nawet jeśli nie stają się historią. one nie muszą trwać, żeby działać. czy to karma? być może. a może po prostu świadomosć, że nie wszystko, co silne, jest przeznaczone do posiadania. bardzo bliskie jest mi zdanie, które napisałaś: „niespełnienie to droga ' w tym sensie  takie spotkania uczą. ale może nie tyle domykają przeszłosc , co otwierają w nas   przestrzeń, która już nigdy nie będzie taka sama . dzięki za tę perspektywę. ona również zakrzywia !!! pozdrawiam:)    
    • @Berenika97 dziękuję Kochana. Wiesz, ten wiersz to obraz z życia. Ja do tej pani po kilkunastu minutach obserwacji właśnie podeszłam, przykucnęłam, pogadałam i kupiłam. Poważne jej oczy rozbłysnęły wdzięcznością, której nie da się opisać ani zamienić na żadne pieniądze.  Czynić uczynki miłosierdzia to największa duchowa radość.  Uściski.
    • @Berenika97 bieda oraz smutek, nie żeń biedy ze smutkiem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...