Kontrast bytu

[NightSilence]

To co trwało przestało płynąć
jak strumień uderzający o brzegi

 

pole opustoszałe
a na środku narcyz
szarmancko poruszał listkami

 

szepty koron
koiły burczenie 
porywczych silników

 

cisza wprosiła się do pokoju
jako gość nadąsany
dyskutując z kurtyną
która wystrzeliła iskry

 

to co trwało przestało płynąć
natura zaszarżowała 
by cały świat mógł wreszcie stanąć

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Podoba mi sie przekaz Twojego wiersza i styl, w jakim go wyrażasz. Umiejętnie i bez przesady używasz ciekawych metafor, które wyraźnie obrazują wypowiedź, a całość ująłeś w klamrę powtrarzających się wersów, na końcu z dodatkiem puenty. Przemyślany, a jednak "żywy" wiersz. Pozdrawiam :)

.

Edytowane 7 Listopada 2020 przez duszka (wyświetl historię edycji)