bezcielesna

[Koziorowska]

twoje żółtozielone stepy

łaskoczą czule

zmięte pergaminy pięt

 

bezcielesna dusza

mknie w dół

pokładu cienia

 

wypluwam pestkę

skąpej łzy

pozbawiam swoje sny

pocałunku

 

niech cisza zmiłuje się

nad przejęzyczeniem

nagich ramion

 

czekam u studni szukam

śladu po nietutejszych echach

 

zagłębiam

w świt opadam od niechcenia

na dno jabłoni

zmarłych w jestestwie

 

składam płuca do słów

do zaginionych reminiscencji

wynurzeń

 

zaryglowałam wargi

w obawie przed kradzieżą

 

nie pozwól snom dorosnąć

 

 

***

 

 

Chciałabym przy okazji zaprosić Was do lektury mojego tomiku pt. „Prószą słowa”: 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. :)

[Sylwester_Lasota]

Całość trochę poszarpana, ale są dobre, przykuwające uwagę momenty w tym tekście.

Pozdrawiam

[Koziorowska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za opinię. Wydaje mi się, że ta "szarpanina" bierze się z mojego emocjonalnego chaosu... Pozdrawiam!

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Być może. Wszyscy jesteśmy w jakiś sposób wyjątkowi, ale myślę, że to dobrze i... dobrze być sobą :)

Wszystkiego dobrego :)

[jazzkółka]

@Koziorowska Ja powiem tak, jak

@Sylwester_Lasota

Mz za dużo tu dopełniaczy, które jak kamienie obciążają ten ciekawy w wymowie wiersz. 

Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak napisał Sylwek... są ciekawe wersy, to jw. dla mnie... :)

Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... niechby każdemu tak się .. szarpało..

Nie zauważyłam linku... także gratuluję tomiku.... :)