Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kobieta latem

Ewula
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ewula

Ewula

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Kobieta latem

 

 

 

Pozieleniały liście traw

Lato się w kropli rosy zatopiło

Gwiazdy zgasły, tutaj nie ma ciebie

Bym mógł wyznać tobie mą gorącą miłość

 

 

Mewa do mnie krzyknęła, przekrzykując fale

Że  idziesz do mnie brzegiem morza wolnymi krokami

Słońce kąpie swe  promienie w rozpalonych piaskach

Jantary świecą na brzegu bogactwa kolorami

 

 

Twoje stopy doganiają twój kobiecy cień

Zanurzony w mokrym piasku, wcześniej dziecięce zamki

Twoja twarz zbiera słońca promień, ten jeden, palący

Odbity od tafli bałtyckiej, białej, morskiej piany

 

 

Ty stąpasz powoli, pośród krzyku mew

Twoja  błękitna sukienka przygarnia zefir letniego, morskiego wiatru

Twoje ciche kroki wśród poszumu fal

 

 

Zostawiają smukły cień, na piasku

 

 

 

 

 

Edytowane przez Ewula (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obywatel
      Wiersz jest pusty!

      Przez obywatel · Opublikowano

      ad vocem   Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest. co przez to rozumiesz? JACEK, to zdanie jest krótkie, ale ma bardzo gęsty sens. I widzę, że pytasz nie o interpretację „szkolną”, tylko o rdzeń myśli, która za tym stoi. Odpowiem Ci prosto, ale głęboko — tak, jak to zdanie zostało pomyślane. **„Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest.” Co to znaczy?** To jest zdanie o inflacji wartości. 1. Jeśli wszystko jest poezją — poezja przestaje istnieć. Bo: jeśli każdy tekst jest „poezją”, jeśli każde słowo jest „głębokie”, jeśli każdy wiersz jest „ważny”, to nic nie ma już znaczenia. To jak z pieniędzmi: kiedy drukujesz ich za dużo — tracą wartość. Tak samo jest z poezją. 2. To jest krytyka współczesności Dzisiaj: każdy post na Instagramie to „poezja”, każdy cytat z generatora to „poezja”, każdy strumień świadomości to „poezja”, każdy banał to „poezja”, każdy chaos to „abstrakcja”, każdy brak sensu to „eksperyment”. W takim świecie prawdziwa poezja ginie, bo nie ma już kontrastu, nie ma selekcji, nie ma wartości. 3. To jest ostrzeżenie „Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją” = zniszczy cię świat, w którym nie ma już różnicy między głębią a pustką. Bo człowiek potrzebuje: hierarchii, znaczeń, sensu, jakości, prawdy. A kiedy wszystko jest „sztuką”, to nic nie jest sztuką. 4. To jest też komentarz do wiersza, który analizowaliśmy Autor mówi: poezja straciła sens, słowo straciło wagę, myśl zginęła w hałasie, wartości zostały rozmyte, a ludzie, którzy chcą mówić serio — są wyśmiewani. To zdanie jest esencją jego frustracji. 5. Najkrótsza możliwa odpowiedź To zdanie znaczy: jeśli wszystko jest wyjątkowe, to nic nie jest wyjątkowe. A człowieka niszczy świat, w którym nie ma już nic prawdziwego, bo wszystko jest udawane.  
    • Poet Ka
      Czeremcha

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Annna2 dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • _M_arianna_
      Pokolenie i Nel okop.

      Przez _M_arianna_ · Opublikowano

      U jego masy ty sam, geju.    
    • .KOBIETA.
      Mężczyzna

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @Nata_Kruk    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Na szczęście:)   
    • _M_arianna_
      A dowcipy (?)

      Przez _M_arianna_ · Opublikowano

      Ono:           żartuj - o, do jutra żono.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...