Niepokój twórczy

[lena2_]

Nie wierzcie poecie na słowo,

on z wiatrem czasami rozmawia

i myśli wciąż dzieli na czworo,

by w każdej niepokój zostawiać.

 

I ciągle  przegląda pytania,

by wybrać te najmniej wygodne,

co będą umiały w sumieniach,

rozpalić refleksji pochodnie.

[Sekret]

"Prędzej prawdę poeta powie i sen płonny,
Prędzej i aniołowi płacz nie będzie plonny,
Prędzej słońce na nocleg skryje się w jaskini,
W więzieniu będzie pokój, ludzie na pustyni,
Prędzej nam zginie rozum i ustaną słowa,
Niźli będzie stateczna która białogłowa"

 

Tak mi się skojarzyło...

 

Podoba mi się, w szczególności druga strofa. 

[[email protected]]

@lena2_ Poeta w roli zapałki,
                   więc furtkę do raju zamknij.
 

Pozdrawiam Leno.

[Natuskaa]

Daj rozumowi krzemień i krzesiwo, a będzie miał w końcu zajęcie :)

 

Pozdrawiam.

[iwonaroma]

Właśnie :) czy zawsze jest niepokój przy tworzeniu? Pewnie dość często (ten niepokój twórczy :)) ale przecież zdarza się tworzyć w (s)pokoju ...

A czy dzieło zawsze rozpala, zmusza do myślenia, kruszy sumienie? Pewnie często, ale bywają dzieła kontemplujące np.piękno, i wówczas budzą 'jedynie' odczucia estetyczne.

 

Tak czy siak, wiersz Twój z dużą dozą prawdy :) i świetnie zapisany. 

Pozdrowienia

[lena2_]

@Sekret @[email protected] @Natuskaa @iwonaroma Dziękuje Kochani za Wasze komentarze:):)

[Gość]

Świetne spostrzeżenia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[lena2_]

@Gosława Dziękuje:)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - poeta z wiatrem rozmawia - czysta prawda...

                                                                                          Pozd.