lustrzana

[Anna_M.]

pod czarem właśnie twoim twoim twoim
otwieram dłonie dłonie dłonie

szszsz...

nie zapominaj naj naj naj
że w nich jest część wszystkiego iego iego

garść spojrzeń wylatuje młodym gołębiem mmm...

frrrrr...

na jego skrzydłach ach ach ach myśl pachnie wiatrem
szszszsz...
który wznieciłeś przechodząc ścieżką graniczącą

gołąb bezszszszszsz...szkarłatnie przekracza granicę lustra

tyk...

zamienia się w białoszszaroczarną chmurę
i skraplając się siada na moim odbiciu
cyk cyk cyk...

więc stojąc przed zwierciadłem tobą się jawię
ja wiem ja wiem ja wiem

[Witold Marek]

Milony lat chyba Pani nie czytałem... :)) Więc nie wiem, czy to chwilowa konwencja pastiszu (?) magicznych formuł, czy efekt większej ewolucji. Dziecinna z pozoru piosenka jako medium niepokojących motywów i natręctw, resentymentu może. Teatr brzmień, być może dość bolesny jeszcze (świeżo).

Czy coś nie gra mi w tej introwertycznej piosence? Może "ścieżka granicząca", "skraplając się siada". Ale może magii nie przystoi forma klinicznie czysta...?

Pozdrawiam :)

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak miło, że Pan zajrzał:D Teskno mi bylo za specyfiką Pańskich komentarzy :)
Hmm..., pastisz magicznych formuł - akurat w tym wierszu niezamierzony pastisz :D, chyba mi już po prostu to w krew weszło, tylko czy to dobrze ;p Dziękuję bardzo za wstąpienie, nawiązując do Pańskiego ostatniego utworu - za bramę mojego imienia :) Pozdrawiam.

[Jay Jay Kapuściński]

Bardzo przyjemnie napisane. Pierwszy raz spotkałem się z takim utworem i podoba mi się. Ma swój niepowtarzalny klimat, czyta się lekko i przyjemnie. Pozdrawiam. +++

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję bardzo za miłe słowa :) Pozdrawiam Pozdrawiam Pozdrawiam