Dlaczego nie

[duszka]

 

 

zachwycić się sobą - tym odciskiem

serca i dłoni

Twoich

 

dlaczego nie zedrzeć

zasłony

 

i nie dogonić

życia?

 

 

.

.

Edytowane 16 Października 2020 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[Gabrys]

Zachwycimy się sobą i nie tylko 

 

 

pozdrawiam 

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak, to prawda! Dziękuję Ci i pozdrawiam :)

[duszka]

@WarszawiAnka Cieszę się z Twojego serduszka i dziękuję :)

 

.

Edytowane 16 Października 2020 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[jazzkółka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli zachwycać się życiem, to - najpiękniej - wspólnie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niestety, czasami, w tej gonitwie za życiem albo zapominamy o zachwycie, albo gubimy tę dłoń, która miała odcisnąć się na zawsze... 

PS w końcówce czyta Misię "i /nie/ dogonić życia".

Pozdrawiam serdecznie

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - do mnie przemówił - jestem na tak.

                                                                          Radosnego wieczoru życzę.

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pisząc miałam na myśli raczej zachwyt sama sobą, ropoznanie w sobie tego zachwycającego "odcisku".., co prowadzi do zdolnosci i chęci "dogonienia życia" i... tak, - też do zachwycenia się nim. :) A z Twojej propozycji poprawki też skorzystam. Dziękuję Ci i pozdrawiam. :)

.

 

 

To miło :) Dziekuję Ci i podobnego wieczoru życzę :)

 

[w kropki bordo]

@duszka "Dlaczego nie zachwycić się sobą"? Świetne!!! Mam tylko wątpliwość co do puenty. Nasuwa mi się skojarzenie z króliczkiem, który ucieka dopóki się go goni... może zatem nie trzeba doganiać życia, ono jest :) miłego.

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Króliczek :)) Tak, to skojarzenie może powstać, jeśli pominie się stan "za zasłoną", w którym nie ptrafię się sobą (i przez to tez moim życiem) zachwycić... Powiedziałbym nawet , że wtedy nie potrafię żyć - choć jestem. Dlatego po zerwaniu zasłony muszę to życie "dogonić" i dogonię :) Cieszę się, że zachwyciłaś sie zachwytem :) Dziękuję i pozdrawiam!

[duszka]

@Kot

To "zerwania zasłony", jest kluczowe i stoi na poczatku mojego uwolnienia się do życia - bo najpierw umożliwia mi dostrzeżenie siebie jako wartości (zachwycenie się soba, pokochanie siebie), a to z kolei uzdalnia mnie to nadrobienia zycia, które było przez zasłonę zablokowane (byłam ale nie żyłam)... To tyle :) Ale masz rację, że można to połączenie przeoczyć... Poczatkowo umieściłam w tekście to "zerwanie zasłony" przed "zachwyceniem się sobą" i może jednak tak było lepiej... Zastanowie sie nad tym. :)

 

Cieszę się, że mnie odwiedziłeś i zamysliłeś się nad tym wierszem - dziękuję i pozdrawiam!

 

 

@Pan Ropuch Tobie również dziękuję - za obecność i serduszko :)

Edytowane 17 Października 2020 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[Pan Ropuch]

@duszka Zawsze z przyjemnością tu wpadam do Ciebie! 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Cieszę się :) No to ja zaraz wpadę do Ciebie - też z przyjemnością :)