Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

taplam się bez kapelusza
po wieczornym niebie
gwiazdy huśtają bezkresem
dziś smakuje nam świat

w oknie chwila z księżycem
zapach snu i księga marzeń
w gęstej nocy nie ma słów
są usta co zgasiły dzień

przebraliśmy się w nagie ciała
jak sobie pościelisz tak się pokochasz
wpisz login i krótki pin
zacznij od czarnej kredki

w żarłocznej godzinie
młodzi wtuleni w grzech
zjadają siebie
słychać odgłosy trawienia


Artur rozrzuca wspomnienia
niech wabią samotne kobiety
kielich tulipana zamyka w dłoni
dobranoc

Opublikowano (edytowane)

@marekgJakiekolwiek nazewnictwo jest dosyć ryzykowne, bo czytelnik działa skojarzeniowo. Twierdzisz, że Artur to anonim, mężczyzna X, przedstawiciel szarego tłumu.

Jednak Artur nie jest anonimowy, bo jak wiemy to legendarny celtycki  

władca Brytów z przełomu V i VI wieku. Dodatkowo bohater licznych legend i dzieł literackich. 

Proponuję zastąpić Artura Adamem. Imho.

Edytowane przez miauczenie owies (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Poe:)   nie próbujesz  niczego zasłaniać tylko raczej konsekwentnie odsłaniasz  to co zwykle zostaje wypchnięte poza język. i robisz to bez efektownosci a raczej przez nacisk powtórzenia   i chłodną logike zestawień .    zrównanie porządkow trzewia rury trumny i potem industria jakbyś pokazywała że nie ma realnej granicy   między tym co intymne a tym co systemowe tylko wszystko pracuje w jednym obiegu myśl przestaje być abstrakcją i zaczyna być doświadczeniem nie do ominięcia!   końcówka z rozszczepieniem zapisu działa jak pęknięcie w samej mowie, jakby język nie nadążał za tym co się w nim ujawnia.   świadoma robota bez utraty   napięcia emocjonalnego     doskonały wiersz!!!    
    • „Nieistniejące słowa”   Jakbym mógł, to bym opisał scenę własnego odejścia. Bogom bym jej nie przypisał — bez religii są te przejścia.   Ludzkość jest w tabu ujęta, w słowach, które nie istnieją, na zawsze w sobie zamknięta, „bo bez słów nie zrozumieją”.   Tak stworzone, w jakimś celu, opuszczanie doczesności, byś nie poznał, przyjacielu, twojej drogi do wieczności.   Poznasz, co to za przeżycia w przejściu z życia w stronę śmierci. Nadchodzący koniec bycia wnętrze ciała ci przewierci.   Ale gdybyś bilet dostał — powrót dany mało komu — z szponów śmierci się wydostał, nie opowiesz nic nikomu.   Bo nie znajdziesz słów opisu, nie istnieją takie słowa z pozaziemskiego zapisu — reguła pozażyciowa.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Mitylene   skrzydeł już nigdzie nie szukaj  gdy trzeba same wyrosną nie dopuść by w sercu pustka wypełnij je chociaż wiosną :))
    • @Mitylene nad morzem łatwiej :) ładny wiersz:)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i poszli razem przez owe ogrody ona panna młoda i on też pan młody :)   lecz czas mi słuch przytępił na nos założył patrzałki i zabrał mi chyba najwięcej cudowne życiowe zapałki   co mogą rozpalić marzenia omamić przepiękną czerwienią a dzisiaj chłód serca niezmienny herbatka i ziółka są w cenie :))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...