Jak go napisać?

[anna r]

Jak go napisać,
żeby był głośny
i rozdzierający
i wwiercający się w duszę,
żeby brzmiał jak ostateczność,
i żeby każdy czuł,
że beznajdziejność,
z której powstał
bezgranicznie boli,
że nie ma nic poza nim,
żeby był nie do zniesienia,
żeby przynosił ulgę,
żeby cały był mną a ja nim...
Jak napisać taki krzyk?!

[Włodzimierz Nabkowski]

proponuję poszukać tematu w który poezja wwierca się mniej.
wiersz nie jest zły, być może trochę za dużo tego że-żeby-ienia.
pozdrawiam

[stara sowa]

Mi się podoba!
Jest mocny i nie jest przesłodzony. Kończy się pewnym pytaniem, które jednak pozostanie bez odpowiedzi...
Pozdrawiam ciepło!

[Faramir]

Mnie się podoba średnio.
Z jednej strony temat uniwersalny (sam mnie dotyka) i z niezłym potencjałem (pustka jest taka poetycka), ale z drugiej... może bardziej skupić się właśnie na tej pustce, a nie na pisaniu o tym, czym pustka nie jest (czyli notabene pisanie nie o pustce ;) ). No i mniej dosłowności. Daj mi odczuć tę pustkę, ale po swojemu, nie narzucaj swoich odczuć, myśli... Wtedy bardziej by mnie poruszył.
Pozdrawiam Cię serdecznie, Jędrzej.

[Włodzimierz Nabkowski]

bardzo mądra recepta na poezję, Farimirze.
pozdrawiam

[Mea Liberta]

zmieniłabym "wwiercający się w duszę" na "wwiercał się w duszę".
ładnie

[anna r]

serdecznie dziękuję za wszelkie sugestie, nie wiedziałam nawet, czy to co chowam "do szuflady" można nazwać wierszami :) ale skoro nie pozostało to bez odzewu, to warto starać sie pisać dalej

[Faramir]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panie Włodzimierzu.
Nie podawałem żadnej uniwersalnej recepty, a jedynie powiedziałem co zrobić żeby subiektywnie wiersz podobał mi się bardziej.
Pozdrawiam serdecznie, Jędrzej.