200 i jedna: dziewiętnasty: Posikałbym się ze szczęścia

[Pan Ropuch]

ja wiem jak niewiele potrzeba by poruszyć

strunę wrażliwości może tylko i aż czuły głos

może dość nietypowy akcent wiem jak wszyscy

raptem oszaleli na coverze Gonzalesa wiem to

 

a ja na zawsze konsekwentnie podążam za

Skandynawami małpiszono-krukami co wystrzeliwują

mnie w kosmos i ta koncertowa wersja ujrzana choć

raz na żywo sprawiłaby że posikałbym się ze szczęścia...

 

 

 

 

 

Edytowane 23 Września 2020 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ładne mi szczęście Panie Ropuchu. 

[Pan Ropuch]

@Justyna Adamczewska Dzięks - byczki lapsusiki i pozjadne literki to ostatnio normatywna norma u mnie.

 

Ps. Skandynawowie też z małej litery poszły. 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

Edytowane 23 Września 2020 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeszcze się obrażą ci Skandynawowie. Chyba wena Cię popędza, to dobrze, jednak uważaj na nią może być czasami groźna. :)) Miłego dnia Panie Ropuchu. 

[Pan Ropuch]

@Justyna Adamczewska Jedziemy z tą popędzajacą weną... :D

 

znów mnie wena popędza to znak

zza rogu przyjdzie dopadnie nędza

niczym krzywo i wągronosa jędza

gdzie ta Pani się zjawia tam zgaga

słowiańska Pani pewnie baba-jaga

znasz ją od szkraba jak się domaga

i każe bierz pióro i pisz póki możesz

rzemiosłem opiłki słowa dolutowujesz 

...

 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

Edytowane 23 Września 2020 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Justyna Adamczewska]

@Pan Ropuch Jedziemy

 

Weno nie zawsze cię chcę, 

a jednak się zjawiasz

i pożerasz mnie.

 

Oddaję ci wszystko

za jedno wierszysko. 

 

Takie coś kiedyś napisałam o wenie:

 

 

Edytowane 23 Września 2020 przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)