Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

był jest zawsze będzie

jest nieśmiertelny ba

nawet pogrzeb z

nim nie wygra

 

a jeżeli już to tylko

przez moment

potem i tak musi

odpuścić 

 

był jest zawsze będzie

twarzą człowieka

nawet ciemna noc

tego nie zmieni

 

już wiecie moi mili - już

się uśmiechacie -  tak

o tym właśnie ten 

wierszyk myśli

 

 

 

 

Opublikowano (edytowane)

@Waldemar_Talar_Talar

był jest zawsze będzie jest

nieśmiertelny 

nawet pogrzeb z nim nie wygra

 

a jeżeli już to przez moment

potem i tak musi odpuścić

 

był jest zawsze będzie twarzą

człowieka 

nawet ciemna noc tego nie zmieni

 

już wiecie moi mili już się uśmiechacie

o tym jest ten wiersz

 

 

Hej, zmieniłam weryfikację i wyrzuciłam, że wiersz myśli, bo nie myśli, to ty jako autor myślisz.

Masz Waldemrze pewną manierę zapisu, a może byś zaryzykował i napisał coś dłuższą frazą...?

Zachęcam. I Pozdrawiam :)

 

 

@Waldemar_Talar_Talar jeszcze jedno... świetny tytuł :)

Edytowane przez w kropki bordo (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Andrzej_Wojnowski -  dziękuje Andrzeju.

                                                                          Pozd.

@w kropki bordo  -  witam i dziękuje za poświęcenie chwili.

                                  - można i tak jak proponujesz - zobaczę

                                   - co da się zrobić z tym fantem...

                                                                                           Pozd.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma   Piękne i bardzo prawdziwe. Oczy to chyba jedyny język na świecie, który nie potrzebuje tłumacza.
    • @MIROSŁAW C.   Poruszający wiersz. „Czas przejść do wieczności" - to mnie zatrzymało, podobnie karabin z patyków - dziecięcy gest, ale w kontekście bólu staje się czymś więcej niż zabawą. „Przecież zdarzają się cuda" brzmi jak modlitwa kogoś, kto już mało w nią wierzy.
    • @aniat. To tak jak ja. Czuję atawistyczną bliskość z nimi. Kiedyś współczułem im, że nie mogą się przemieszczać, jak My. Ale później zrozumiałem, że są całością, odczuwają i są współobecne (drzewa) w każdym lesie i drzewie - to może My powinniśmy im zazdrościć :-) Jako "ogrodnik z przymusu" (mieszczuch z Zagłębia),  tylko ja wśród rodzeństwa odczuwałem radość wśród roślin, więc podjąłem się dbania o sad i las na działce Moje Mamy, u podnóża Łopuszy, "u nas" mówi się "Łopusów" (Beskid Wyspowy) i polubiliśmy się od razu. Drzewa mają u mnie zapewnione "dożywocie", chyba, że obumierają lub łamią się od wiatru. Niektóre gatunki szybciej rosną i się starzeją - brzozy, wierzby, czeremchy. Niektóre rosną tak spontanicznie jak chwasty. Inne rosną powoli i nabierają przyspieszenia z czasem.  Nie sądzisz, że mężczyzna powinien umieć "zabić" :-)
    • @aniat.   Podoba mi się ten wiersz, bo drzewo jest żywym organizmem.  Ma skórę, drży z lęku, jęknie przed śmiercią. Ostatni obraz - pot zmieszany z żywicą - łączy brutalnie człowieka i drzewo w jednej chwili. 
    • @beta_b   To bardzo poruszający wiersz - żałoba, ale też rozliczenie z całym życiem relacji. Od zazdrości i bólu, przez całe lata niespełnienia, aż do tej ostatniej, bardzo cichej sceny z ciepłymi dłońmi. I do czegoś, co nie jest przebaczeniem, ale jest - może ważniejsze - akceptacją siebie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...