Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kołyska.

Gabrys
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gabrys

Gabrys

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

 

 

Wróć że kołysko, wróć,

ukołysz mnie jak wtedy.

Matka mi powiedziała,

że na strychu jest,

szkoda że w nią się nie zmieszczę.

 

Mam tapczan, lata już służy

od którego krzyż boli.

Krzyża nie wymienię,

ale tapczan tak.

Jutro na zakupy pójdę.

 

Kupiłem nowy tapczan,

teraz będę dobrze spał

ale w krzyżu nadal łupie,

taki jak kiedyś bym chciał

 

Wróć że kołysko, wróć

chcę smoczka ukołysz mnie,

 chociaż na strychu jest.

niestety nie zmieszczę się.

 

 

 

Edytowane przez Gabrys (wyświetl historię edycji)
2
Justyna Adamczewska

Justyna Adamczewska

Opublikowano
Opublikowano

Witaj @Gabrys smutek mnie ogarnął po przeczytaniu wiersza Twego. Dałeś do niegotowych, ta więc mam. Jeśli można , oczywiście:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tu bym wstawiła przecinek, między tapczan a lata

 

Tu też przecinek między kołysko a wróć

 

Kupiłem to forma osobowa czasownika tak więc i się spało powinno być w formie osobowej, wg mnie, czyli, np. fajnie będę spał. 

 

To tak pokrótce. Do miłego, @Gabrys

duszka

duszka

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Podoba mi sie ten motyw kołyski i (łagodnego) kołysania... Tęsknota a nimi jest chyba naturalna, tak jakby była to też natura życia... Tak tez ją przedstawiasz. Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      wzruszasz

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Poet Ka nie miałem zamiaru wciskać Cię w ścisłość nauki! Takie moje skojarzenie tylko :)  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      albo płynny obrót trybika w maszynie ;) Pozdawiam.
    • Toyer
      Przed ogrodem nadziei

      Przez Toyer · Opublikowano

      Zakwitły marzenia w kolorze nieba podlewane deszczem promieni słońca   nie ma nas to nie czas na ogrody nadziei   lecz spojrzenie piękna zastygło między nami   a my jak delikatne kwiaty czekamy aż nurt uczucia skropi kielich zielonooki   aż pragnieniem się upijemy sącząc siebie powoli   
    • Leona
      " Sprawiacie ból "

      Przez Leona · Opublikowano

      Nie! Nie chcę tego, żyć znów w tym strasznym świecie . Mam dosyć wszystkiego, kiedy z tąd odejdziecie . Proszę zostawcie mnie, czy nie widzicie ? Ja już nie mam siły, przez wasze ciągłe bicie . Ból sprawiacie mi, nie tylko fizyczny. Swymi obelgami robicie mi nowe blizny . Biedne serduszko czy miejsce jeszcze znajdzie , Na nowe rany, czy będzie na tyle twarde. Musi wytrzymać , Bóg jest sprawiedliwy . Bóg jest miłosierny, On sądzi ludzkie czyny. To on jest naszym ostatecznym sędzią, Jak myślicie kto pójdzie do nieba? Oprawcy? Czy biedne dziecko ?
    • Stukacz
      Król

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Kolejny utwór z serii "Echo":     Wołają i w mrok krzyczą – litości Rycerz ostatnim tchnieniem W walce z własnym cieniem W śnie księżniczki zagościł Sen się splata i rozplata W powietrzu smród i ból Umarł rycerz, wstanie król Taka snu zapłata   Wołają i krzyczą – krew płynie Tańczą w szale upiory szare Śnią się wojny, śnią się bale Słońce czarne w mroku ginie Sen się śni, jedną noc Sen przemija Czarnego słońca moc Znów zawija Znów zaplata sen ze snem Jasną noc z ciemnym dniem   Na weselu mroczne cienie wyją Przemykają jeden za drugim Po parkiecie lśniącym, długim Jeszcze gdzieś nadzieje żyją Sen się splata i rozplata W powietrzu smród i ból Umarł rycerz, wstanie król Taka snu zapłata   Na weselu mroczne cienie tańczą Ludzie smutni o cierpiącej twarzy Ich wzrok dwa ognie warzy Ognie dwa w oczach walczą Sen się śni, jedną noc Sen przemija Czarnego słońca moc Znów zawija Znów zaplata sen ze snem Jasną noc z ciemnym dniem
    • Poet Ka
      wzruszasz

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Charismafilos

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        nie jestem z wykształcenia przymierzyłam buty matematyka. ale i malarza:) każda strofa to pociągnięcie pędzla   @Charismafilos  @Stukacz dziękuję Wam:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...