Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ta myśl w grozę mnie wprawia że naród dumny, gdy orzeł bez gniazda 

Tęsknota w poezjach plus w służbie zachodu, w ich opiece Anglia 

Prym w podniebnej batalii, dywizjon Trzysta Trzy symbolem, krew za kraj

Który nie bronił naszej ziemi pomimo przysiąg w rewersałach 

A żądał opłaty za bycie ich tarczą, w tym nonsensie prawda

Ich bogiem jest hajs- za srebrniki gotowi sponiewierać nas

Dziś Polska jest wolnym państwem -(ha) Stosuje ironię - Dzierżawa 

Kłótnie sprawiają młodym myśli by Polskę rzucić w kąt, wiesz - spierdalać

Cyrk co grzebie na amen przeszłe piękne sny o pękniętych kajdanach

Mistrzowskie te analogie, które w głowie wymowne, więc dam tak:

Krzyk o sejm jest jak kradzież ciał wielkich, by w ich zwłoki codziennie nasrać

Ci tetrycy łączący furię z awanturą: ‘’Super partia kurwo!’’

Drą się mimo obietnicy która jest bez złudzeń zapchajdziurą 

Praktyka dzielenia, społeczeństwo wybiera skurwiela na urząd

A ministrowie czy służyć Niemcom czy USA (jak długo?)

Wiadomo co w wypadku konfliktu powie Wujek Sam > Fuck Yourself

Czy w tym łez padole bez przyszłości można urealniać jutro? 


Dygnitarze prześcigają się o status Najgorszego w kraju

Życie drakońskie rodaków, przez władzę grajdołek to zamtuz 

Fakt o premiowaniu: Za fiasko firm dostają nagrodę, ziom absurd

Za drachmy pomagacie przejść w zaświaty, jak Charon - Jeno napluć

Parszywce gdy widzą blask monet są w raju, zamknąć kleptomanów! 

Patusy spragnione socjalu gotowi walnąć cię od razu

za druzgocącą próbę odebrania im, TAK - Twojego hajsu 

Za moment program Plus Alko, by przekupywać Jabolem prostaków

A w pudle ważniejsze niż gnidy tematy: Margot, serio, brak słów 

Prezydenci się szturchają, bez programu, fason przedszkolaków 

Emeryt pracował w pocie czoła w hucie, żre kartofle, bo hajs z ZUS

Nie starcza na kartofle z ogórkami

Opublikowano

Witam  - wiersza tu nie widzę to jakiś manifest  kogoś kto

nic nie widzi tylko co to da...

Świata nie zatrzymasz nie nawrócisz o czym dobrze wiesz.

Trzeba nauczyć się żyć   w tym trudnym a jak nie to wyjechać

tam gdzie niby lepiej...

                                                                                                                   Pozd.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Jak to u Ciebie - tekst jest tak uniwersalny, że mógłby opisywać każdy ruch oporu w historii ludzkości - od antycznych rebelii, przez okupację podczas II wojny światowej, aż po współczesne konflikty.   Na początku - „Wiem, że ściany słuchają” - czyli zaczyna się od motywu paranoi i strachu przed inwigilacją, ale spiskowiec akceptuje ryzyko i odrzuca mentalność niewolnika. A bunt - to ruch oddolny, angażujący zwykłych ludzi. Bo okupacja to wchodzenie do domów, wróg jest jak wszechobecny brud.   Narrator rzuca wyzwanie „Królowi” czyli Aleksandrowi - spiskowcy wolą zniszczyć swoje miasto i zginąć, niż oddać je w ręce tyrana. To ogromna determinacja. Rodzina w czasie wojny to słaby punkt, „ciężar”, przez który łatwo człowieka zaszantażować. Jednocześnie to właśnie troska o bliskich i chęć zapewnienia im godnego życia jest ostatecznym powodem, „żeby nie klękać”.   Piękny aforyzm - „Wolność kosztuje” - bunt wiąże się z drastyczną ceną - krwią, śmiercią, zniszczeniem. Złudzenie, że bierność zapewnia przetrwanie, zostaje brutalnie rozwiane. Niewola nie jest darmowa - jej ceną jest powolne umieranie godności, ciągły strach i upodlenie. Zapłata jest ostatecznie wyższa, choć uiszczana w ratach przez całe życie.   Znakomity tekst!
    • @Waldemar_Talar_Talar Po tytule spodziewałem się banału, ale dałeś radę, Waldemarze :)
    • @Berenika97 Dobra. Ale co grali?
    • @Kapirinia Mogę pomarudzić? Czasami się taki wiersz napisze, że nie wchodzi, bo jest 'przepoetyzowany' (chyba muszę przysiąść do tej koncepcji). Nie wiem teraz czy uda mi się to odpowiednio wyrazić. Taki wiersz, w którym wszystko się zgadza. Taki wiersz, który napisałaby Pani Polonistka (wszystkie uwielbiałem ze wzajemnością). Rozumiesz o co mi chodzi? To są takie wiersze aksamitne. Może trochę za bardzo aksamitne.  
    • @Stukacz   Czuć w tym tekście prawdziwe przeżycie - smutek, rozczarowanie, ale i siłę, żeby iść dalej. "Przeżyję, choć serce dotknęła bolesna rozłąka" - mocne słowa. Piękny tekst! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...