SZTURM

[WarszawiAnka]

@Pan Ropuch : Dziękuję. :)

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Taka jest rzeczywistość.

 

Pozdrawiam

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję.

Pozdrawiam

[WarszawiAnka]

@KompulsywnyPoeta : Dziękuję za Twój głos. :)

[WarszawiAnka]

@Pan Ropuch : ...i jeszcze raz. :)

[WarszawiAnka]

@annzau : Dziękuję za Twój głos. :)

[WarszawiAnka]

@pneuma : Dziękuję za Twój głos. :)

[Tomasz Kucina]

Ten wiersz wytycza wyraźnie i uroczo metaforyczny zakres mobilności ludzkiego umysłu. Zastosowanie porównania: 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wytycza dla mnie to zaangażowanie mobilne, można śmiało wyobrazić sobie spiżowy dzwon w ruchu, ruch wyznacza zaś dźwięk, myśl jest nieujarzmiona, jak serce spiżowego dzwonu, nie zatrzyma jej nawet tabun dzikich koni, sugeruje nam autorka, w wersie:

To może być opis neuronu. Myśl jest szalona, dzika, pomiędzy jedną a drugą myślą nie ma przestrzeni, bo:

Pozdrawiam Aniu.

[WarszawiAnka]

@Tomasz Kucina : Dziękuję za Twój głos i merytoryczną analizę. :)

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Podoba mi się Twoje spostrzeżenie, że "myśl jest szalona, dzika". Właśnie to chciałam oddać. Jednak to szaleństwo myśli jest napędzane. Masz również rację co do przepływu pomiędzy umysłem ludzkim i sztuczną inteligencją.

"Wrażenia erotyczne" zupełnie nie przyszły mi do głowy, to ciekawe, że się ich dopatrzyłeś - ale czemu nie? :)

"Myśli są niespokojne, burzą ład i stabilność" otóż to,  przyczyną jest właśnie "niepokój cywilizacyjny", a efektem końcowym "stan auto zagrożenia".

 

Chciałam, abyś przeczytał ten wiersz, bo podobnie jak Ty w swoim tekście, chciałam w nim wyrazić pewien niepokojący trend: obłędne samonapędzanie się świata. Jedni odczuwają to bardzo mocno, inni mniej, a niektórzy może wcale?

 

Pozdrawiam

 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to super, że udało mi się w jakimś subiektywnym zakresie odczytać twoje intencje, i treść, bardzo dobry to wiersz, pozdrawiam ;)

Edytowane 26 Sierpnia 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję.

Wiersz jest zawsze subiektywny, ale może też wyrażać odczucia większej grupy  (a nawet całego społeczeństwa) - i to go obiektywizuje.

Niemniej jednak odbiór wiersza przez czytelnika też jest subiektywny  - i to jest jeden z uroków poezji. :)

 

Pozdrawiam

 

 

 

Dziękuję.

Tworząc i odbierając teksty wciąż łapiemy równowagę między obiektywizmem i subiektywizmem...

 

 

Edytowane 26 Sierpnia 2020 przez WarszawiAnka
spacje (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Tak, dokładnie. Tutaj subiektywny twój przekaz można śmiało podpiąć pod pojęcie obiektywne. Bo to obraz człowieka od tysiącleci powtarzalnego, norma gatunku. A myśli ewoluują -a  umysł permanentnie zwiększa swój zasięg.

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Umysł zwiększa swój zasięg - ale jak długo jeszcze?

Obciążenie umysłu narasta, a przecież musi on mieć też jakąś swoją przepustowość...

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No właśnie przepustowość i ten tak zwany dysk twardy. Nawet nie wiemy jaka jest pojemność tego dysku czyli ludzkiego umysłu. I nikt nie potrafi tego zmierzyć. 

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję.

Podobno potencjał jest nieograniczony - ale któż to może wiedzieć.

Jeśli ciało ludzkie ma swoje ograniczenia i np. sportowcy rywalizują już o ułamki sekund - to i umysł musi mieć granice. 

Może właśnie do nich docieramy.