SO DO I JA TEŻ

[Andrew Alexandre Owie]

Women's poetry of our time

Poezja kobieca naszych czasów

 

By Anna Lemert
SO DO I
The less I loved the more I told my boyfriends:
`You are my love. You are the best! You are simply ... pur-r-r-r!`
Then I used to bury my face in their shoulders,
I slid down the banisters
Dropped the receiver or pulled at the bell rope!

 

I was about to run away, to be lost in a maple grove,
To fly upstairs a casting off ship in full view.
But I repeated: `I know
You are exactly the best one!`
But lip-read was different:`Sorry for not loving you!`

 

... well, he`s in my kitchen. Green-eyed and impudent.
His paws are on me. Fair-haired. Unshaven.

Mine.
I`m breathing out in his face:
`Shit!
I hate you then!`
But he is smiling,
He`s watching me, saying:

`So do I`.

 

Przez Anna Lemert
JA TEŻ
Im mniej kochałam, tym bardziej mówiłam swoim boyfriendom:
Jesteś moją miłością. Jesteśc najlepsi! Jesteś po prostu ... mr-r-r-r! `
Wtedy chowałam twarz w ich ramionach,
Zjeżdżałam po poręczy,
Odkładałam słuchawkę, lub pociągnęłam za sznur dzwonka.

 

Miałam uciec, zgubić się w gaju klonowym,
Wystartować na pokład odlatującego statku na pełnym widoku.
Ale powtórzałam:
"Wiem!
Jesteś najlepszy!'
Ale czytanie z ruchu warg było inne: „Przepraszam, że cię nie kocham!”

 

... cóż, jest w mojej kuchni. Zielonooki i zuchwały.
Jego łapy są na mnie. Jasnowłosy. Zarośnięty. 

Mój.
Wzdycham mu w twarz:
'Cholera!
W takim razie cię nienawidzę! ''
Ale on się uśmiecha
Obserwuje mnie, mówiąc: „Ja też”.
 

Edytowane 4 Sierpnia 2020 przez Andrew Alexandre Owie (wyświetl historię edycji)