Malarz deszczu

[puszczyk]

Dlaczego deszcz odbiera światu kolor?

Zamyka przestrzeń w błękitnawej szarości,

topi czerwień dachówek i zabija zieleń mojego sadu.

Czasami oddaje w tęczy,

zabarwia i bełta

te same prawa optyki.

 

Dlaczego deszcz zabiera przedmiotom kontury?

Rysuje drżącą ręką szkice rozmazując ślad,

krawędzie domów płynne, a łzawe szyby połyskują

refleksami ulicznych lamp i księżyca.

Bo jest wieczór

i jesiennolistny dziś park.

 

Kto nauczył cię malować kolorowy deszcz?

Grubą kreską zaznaczać nieoznaczoność.

Plamami zmęczonego pędzla zapaćkać zieleń z czerwienią.

Skradziony granat domieszać do ochry.

 

Skoczyłem jak wariat

w cętkowaną kroplami taflę kałuży.

 

To mnie namalowałeś

w głębi deszczowego szaleństwa

tylko po co tu parasol?

[ais]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Żywe, jaskrawe kolory, chyba widzę tęczę...

Co na to PiS?

Czy byłby gwizd? xD

 

Posiłkowałam sie innym portalem, taka jestem sprytna, ha.

Pozdrawiam.

[WarszawiAnka]

Bardzo malarski wiersz, o silnym wizualnym charakterze.

Przyjemnie sie go czyta.

Zrezygnowałabym jednak z ostatniego wersu.

 

Pozdrawiam

 

 

Edytowane 10 Lipca 2020 przez WarszawiAnka
korekta (wyświetl historię edycji)

[puszczyk]

Ten wiersz jest hołdem dla Afremowa i jego malarskiej wizji deszczu.

Częstym motywem są u niego ludzie z parasolami.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękna metafora, która zachęca, spojrzeć na deszcz spod parasola i zachwycać się jego kształtem i barwą. Cudny wiersz. :)

[dmnkgl]

@puszczyk  Serdecznie dziękuję za odkrycie dla mnie Afermova, jego prace to coś cudownego :)

Pozdrawiam

[puszczyk]

Cieszę się, że przybliżyłem świat deszczu postrzegany umysłem i wyobraźnią tego malarza.

Niesamowitą ferię kolorów.

Sam jestem zafascynowany jego dziełami i techniką noża malarskiego stąd ten wiersz.