Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Gość Franek K
Opublikowano

Dobre :)

Jedna uwaga. W tym kontekście powinno być dotykać ich, a nie je.

 

 

Opublikowano

@Grynszpani  Tak właśnie ludzie życie umilają i niemoralne święta sobie wymyślają :)))

Dziękuję! poZdrówka!!!

 

@[email protected] Nie wiem, czy Czesio lubi szyć namioty xD

Dziękuję! poZdrówka!!!

 

@Pan Ropuch A widzisz Pan, ale wystarczy krótkie szkolenie i praca, jak marzenie xD

Dziękuję! poZdrówka!!!

 

@Deonix_ Uściskam miseczką, albo dwoma, hahaha

Dziękuję! poZdrówka!!!

 

@Franek K Poprawiłam! Bardzo dziękuję za korektę!

poZdrówka!!!

 

Dziękuję bardzo cichym bączkom za serduszka:

@Sylwester_Lasota @Gathas @Marek.zak1 @[email protected] @Somalija @dmnkgl @Allicja

 

Wszystkim bardzo dziękuję i miło, że mogłam uśmiechnąć :)))

 

 

Opublikowano

Witam,

 

aż  się  obawiam,  że  ais  kompletnie  się  stopi...

 

Ale  wiemy,  wiemy  to  taki  powrot  do okresu  niemowlecego  - stąd  popularność  u  kolegów...

 

Pozdrawiam  radośnie i dziękuję.

Opublikowano (edytowane)

@kronikarka1000  ale ja nie mam popularności u kolegów :(

Powrót do okresu niemlowęcego? ecęgo? Ależ skąd!

Bo to było tak:

Obudziłam się o świcie, co tu robić takie życie, czwarta, piąta, a świat śpi, nie wiem czemu, prawie świt. Ale nie musiałam wstawać i za progi sie wydawać, co tu robić o tym świcie, no ja nie wiem, takie życie. Cóż...odpaliłam internety, dobre miejsce dla kobiety, zwłaszcza, kiedy świat wciąż śpi, on wciąż tak, lecz nie ty.

No, więc patrzę, lookam, czytam, intensywnie w klawisz klikam, ha, znalazłam piękne święto i już treszczę mu memento! No, bo świt wciąż trwa, cały świat śpi, lecz nie ja!

 

poZdrówka!

:)))

Edytowane przez ais (wyświetl historię edycji)
  • ais zablokował(a) ten utwór
  • ais odblokował(a) ten utwór

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Fajnie poprowadzona personifikacja gwiazd, bo uważam, że też reprezentują życie. Jednak czy gwiazdy się wzajemnie nie odpychają? Wbrew prawu grawitacyjnemu, czyżby światło, foton miał właściwości antygrawitacyjne?
    • @Migrena dziękuję Ci za komentarz.  Świetna interpretacja.  Pozdrawiam majowo :)  @Starzec  dziękuję  bardzo ;) Pisząc  ten wiersz chciałam przedstawić to jako kolejne etapy. Cieszę się, że się podoba.  Pozdrawiam serdecznie.
    • Niestety nie pada równo, na znacznej części Polski centralnej spadło w ostatnich 2 miesiącach około 1 mm deszczu, podczas gdy na południu i Pomorzu wielokrotnie więcej. Jest potworna susza, od której rolnik nie może się ubezpieczyć.  Stawy, małe rzeki wyschły. Po prostu dramat. To tyle w temacie. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Spytałam raz gwiazdy , co świecą na niebie Czy wy nie same daleko od siebie? Czy ty mały nad nocnym sklepieniem Nie płaczesz nad swoim, marnym brzemieniem? Gwiazda spojrzała i się zaśmiała Nie martw człowieku bo ja nie sama Ja od sióstr mych daleko, to fakt Lecz razem twożymy cały ten świat Czy to niedźwiedzice z małym widzisz niedźwiedziem Czy to skorpiona co świeci wysoko na niebie My daleko od siebie, lecz połaczone I na wieki razem będziemy skupione  
    • „Schody” Schody do nieba, po słońca drabinie, schody schodzące w palącym zapachu, donikąd schody, na wiszącej linie, schody ryzyka — do życia bez strachu. Nie za majątki, w złotej pysze przedniej, ani rozgrzeszeń w pokutach ościennych — wybierasz je świadomie, lub bezwiednie, sądem będąc sobie najsumienniejszym. Dwie pamięci zostawisz, krocząc schodami: majątki z betonu, z ogólnego pojęcia, i miłość bliskich, idących śladami za tobą wiernie — od swego poczęcia. Schody ma każdy, pnie nimi się w górę, są te łagodne i bardziej pionowe, są schody wesołe i schody ponure — i wszystkie są one jednoosobowe. A kiedy na ostatnim stopniu stajesz, nie liczysz bogactw które się skończyły — są tyle wart, ile dobra pozostawiasz w sercach tych, co obok ciebie żyły. Nie pytaj zatem, dokąd droga prowadzi, bo kres nie mówi, czy życie coś warte — liczy się tylko, kto po tobie wchodzi na schody, które zostawiasz otwarte. Leszek Piotr Laskowski
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...