Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dokładnie :)

Sam się niedawno o tej grze dowiedziałem, ale wystarczająco dawno żeby zapomnieć, a tu masz... przypomniało się :)))))))

Co do samej gry, to myślę, że wykorzystuje pewną właściwość naszego umysłu oraz pewne schematy, które działają też poza tą grą. Osobiście uważam ją za pewną ciekawostkę i tak naprawdę nie gram... chociaż ponoć wszyscy to w nią gramy - to jej kolejny fenomen ;)

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Sylwester_Lasota nie przejmuj się, łatwo ją zablokować.  Przez zmysł węchu, bo neurony węchowe troszkę inaczej komunikują się z mózgiem niż cała reszta. Wąchaj, najlepiej zapachy, które znasz z dzieciństwa: truskawki, stokrotki

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Zapomnisz i ozywisz umysł i ciało . Pozdrawiam, spokojniej nocy.

Opublikowano

@Somalija Nie jestem najlepszy w zgadywaniu czasu oraz tempa przemian, ale referendum dotyczące zrównania(w znacznej części ;) głupia wizyta w szpitalu, pochówek, prawo do dziedziczenia itd., no i wchodzenia w związek partnerski coś na wzór małżeństwa ) praw o związkach partnerskich, powinno się odbyć w najbliższej dekadzie. Wierzę, że to może się dokonać i że społeczeństwo stanie na wysokości zadania. Pozdrawiam

 

Pan Ropuch 

  • 5 lat później...
Opublikowano (edytowane)

@Somalija strzyga miała pazury i kły. kłapnięcie jej szczęk przypominało zatrząśnięcie stalowego wieka trumny w ciemnej i wilgotnej krypcie bez końca. i długo jeszcze rozchodziło się echem... ponoć była wrażliwa na srebro, tak przynajmniej było u Sapkowskiego w jego Wiedźminie. można też było ją podobno odczarować.. 

Edytowane przez Arsis (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Somalija marzy mi się błyszczyk Guerlain, są teraz fajne na bazie miodu i olejku:) mam nową torebkę, uszyta z recyklingu z dwóch rodzajów skórek, nie waży nic i przeze mnie wymyślona, tak ona mnie cieszy:) 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Mam dwie sadzonki, będą truskaweczki, gdy pojawi się słońce, wyniosę je na trochę:) gdy opadają płatki, to je zbieram na herbatę:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @wiedźma Już w pierwszych wersach pojawia się wyraźny motyw przewodni: pustka jako stan nie tylko emocjonalny, ale niemal materialny. Porównania („jak niebo przed deszczem”, „jak kurz na półce”) są trafne i komunikatywne — nie próbują być przesadnie wyszukane, lecz działają dzięki swojej codzienności. To dobry wybór stylistyczny, bo wzmacnia autentyczność przeżycia. Czwarta strofa dobrze rozwija metaforę przestrzeni — pustka jako coś, w czym można „utonąć” albo „rozłożyć ręce”. Podoba się tu ambiwalencja: zagrożenie i potencjalna wolność współistnieją bez rozstrzygnięcia. Końcowa część to wyraźna zmiana tonu: od biernego trwania do refleksji. Puenta („Może pustka to nie brak…”) wprowadza element nadziei, ale robi to ostrożnie, bez patosu. To bardzo spójne z całością — wiersz nie próbuje na siłę się „domknąć”, raczej pozostawia czytelnika w stanie otwartym.   Można rozważyć lekkie doprecyzowanie niektórych wersów (np. „a zaczynał ktoś”), jeśli zależy Ci bardziej na klarowności niż na wieloznaczności. Mocne 8/10  To dojrzały, świadomie napisany wiersz, który nie epatuje formą, lecz buduje nastrój i refleksję. Najlepiej działa tam, gdzie pozwala sobie na prostotę i ciszę — dokładnie tak, jak sugeruje jego temat.  
    • @Łukasz Wiesław Jasiński - serdecznie dziękuję
    • Szarym śladem na wilgotnym szkle żegnam bez słowa kaprysy kwietnia. Niedokończony szkic w strugach deszczu spłynął.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...