Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przełom czerwca i lipca, świat cuchnie dżdżystą wilgocią,
chmury brzemienne żywiołem, wloką się ku zachodowi,
na roztrzęsionych mokradłach diabliska stopy moczą, 
spośród trylionów kropel nie sposób słońca wyłowić.

 

Stoję w środku cyklonu, dzień za dniem gnuśnie przepływa,
poskręcanymi wirami szeleszczą meandry rzeczne,
woda pieni się, chłoszcze, kipi, bryzga jak ślina 
w paszczy trzeszczącej jaszczury, jej myśli są niebezpieczne.

 

Wiatr językami lawy wypuszcza zimne strumienie,
a one jak ręce trupa jadem częstują drzewa, 
gąbczaste aerenchymy trucizną wnikają w zieleń,
wśród rozbryzganej przestrzeni licho żałośnie śpiewa.

 

Miało być lato słoneczne, upalne, urodzaj słodki,
kosze pachnących czereśni, wiśni, malin, truskawek
niosły posłanki Demeter, ale zbłądziły idiotki,
zamiast dorodnych owoców, przyniosły zbutwiałe, łzawe.

 

Cmentarne plastiki gniją na wysypiskach śmieci,
wszystko co się zużyło, śmiercią wnika w przestworza,
złożony z pierwiastków ziemi, także z czasem uleci 
i tylko woda z nieba, jak zawsze, popłynie do morza.


 

Opublikowano

@jan_komułzykant A co, było tu jakieś zebranie beze mnie? Co ustaliliście? 
Witaj, miło Cię spotkać i oczywiście dziękuję:))

@MIROSŁAW C.  Pozdrawiam Mirosława C :)

@Sylwester_Lasota  Dobrze, że mnie jeszcze pamiętasz:) Rzadko tu teraz bywam, ale bardzo mi miło Ciebie spotkać Sylwestrze. To taka próba w trupistycznym stylu. 
Dziękuję i zasyłam pozdrowienia:)

@beta_b Dziękuję Beta:)) pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Albo siódma? Nieco senny lądujesz na lotnisku w Hurghadzie. Dziwi cię to że nie ma nocy, A tylko na to byłeś przygotowany. Dotychczas myślałeś, że samotność to coś złego, Ale rodziciele powiedzieli, że z samotnością przyjdzie odpowiedzialność. Przed tobą mnóstwo przygód, I marzenia! O tak. O marzeniach nie można przecież zapominać. W samolocie bez twojej wiedzy, Noc zamieniła się miejscami z dniem, Z dniem niedogasłym noc się zamieniła. Noc jest przecież od regeneracji, A ty myślałeś ze zaznasz jej za dnia. Wylądowałeś, słońce cię oślepia, A wcześniej biel świateł w samolocie, Biel dnia który przespałeś, A na razie to wylądowałeś, I noc jest odleglejsza niż kiedykolwiek. Turysto, mimo woli! Czeka cię mnóstwo edukacji, Całkowicie nowa mowa, sytuacje, Nie pisz listów do minionego świata, Który trzymał cię w pajęczynie ładu, Przez zmarnowane lata. Gdy może kiedyś wrócisz, Wypełznąwszy przez uchyloną bramę, Poczujesz nienawiść do miejsca, Co niewiedzy znamię wypaliło na twoim policzku, I wypuściło w bieg życia z połamanymi nogami. Być może pokochasz, bo dzięki niemu Nauczyłeś się trawić popękaną Ziemię.   Amen.   14.01.2026   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @violetta bez przesady ale to tak działa chyba że wywołuje skupienie
    • @hollow man nauczać po bożemu nawet wskazuje:)
    • @bazyl_prost tytoń srytoń:)
    • @infelia z powrotem napada :) słyszałam, że idzie epoka lodowcowa powoli:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...