A miała żyć wiecznie

[M.A.R.G.O.T]

Rozkwitło serce w oddechu różowej aury, 
by z płatków wyłoniła się już Afrodyta.
A jednak wszystkie gwiazdy w jej oczach pobladły.
Planeta róż cieniem Twoich powiek zakryta.

 

Za dużo płatków nasyconych uczuciami?
Już usychają na wietrze Twoich chłodnych słów.
Krągłe piersi oblane krwistymi myślami.
Serce jej pękło ale możesz je wskrzesić znów :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 18 Czerwca 2020 przez M.A.R.G.O.T (wyświetl historię edycji)

[fregamo]

@M.A.R.G.O.T o ładne

Pozdrawiam Margot

 

[M.A.R.G.O.T]

@fregamo  dzięki :) Pozdrawiam.

[M.A.R.G.O.T]

@T.O prawdziwa miłość nigdy nie umiera.

[M.A.R.G.O.T]

@T.O ach to mitologia. Miłość jest wieczna. 

[Wiesława]

@M.A.R.G.O.T Super napisany wiersz,bardzo mi się podoba, pozdrawiam Cię cieplutko :-)

[M.A.R.G.O.T]

@Wiesława ach taki sobie, ale dzięki. Pozdrawiam. 

[M.A.R.G.O.T]

@Wiesława A tak naprawdę to nie podoba mi się ten wiersz i chyba go usunę.

[M.A.R.G.O.T]

@T.O mitologia to wymysł. Miłość jest prawdziwa.

[[email protected]]

@M.A.R.G.O.T  Już się podoba,  
                            wystarczyła doba.

Miłego czwartku .