Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

W zielonym pokoju, na rogu, 

Koło fotela, dość niedaleczko, 

Stoi pod ścianą niewielka, 

Czarna, lśniąca półeczka. 

 

Nic wielkiego, ot drewna inkrust,

W politurze i bez pelargonii;

I swoją posiada zaletę -

Stoi w zasięgu mej dłoni.

 

Gdy zmierzch przez okno zagląda, 

Kot mruczy i cichną sprzeczki,

Nie wiedzieć skąd się zjawiają,

W zieleni dwie buteleczki.

 

Z pierwotnym zapachem jej woni,

Co w sprężu cierpliwie czekała, 

Do ust pierwsza piana przybywa,

Kremowa, tak jak śnieg z rana.

 

Za panną - pianą dziewiczą -

Jest w bursztyn panna odziana.

Krągłe ma kształty i usta,

O smaku chmielu, rwanego z rana.

 

Jęczmieniem zdobione ma włosy,

W jęczmienia kolorze ma lica

I spływa po gardle zimna,

Jak słońce w zimie, żywica. 

  

Pannom pozwalam się uwieźć, 

Lecz czuję pod koniec języczka,

Że zjawi się wnet panna trzecia,

Blond piękność, boska goryczka!  

 

Piękna, lecz mocno niesłodka, 

W koronie z ziela świeżego, 

Nie jak damy z "pięciocalówki",

Jak z Vermeera lub Botticellego. 

 

Gdy gracje pląsają radośnie,

Kolejny gdzieś wybrzmi poemat,

Losy świata się ważą za oknem,

Piwo jasne warzy się, jak dylemat.

 

Gdy znikną nimfy zalotne, 

Ciał atłas skrywając w chustę, 

Kątem oka zerkam w szkła zieleń, 

Lecz butelki są ciepłe i puste.

 

Czy wezwać panny ponownie,

Jedną zachcianką lub gestem ?

Lecz gdy to uczynię miast dziewcząt,

Zjawi się von Bierstube Gretchen !

 

 Ta sama - prosto z piosenki.

Jak zanuci - zakręci się łza,

A gdy cyce podsunie pod usta, 

Z jednego się pije, z drugiego się chla!

 

Więc radę miej taką na względzie,

Gdy marzysz o pełnej flaszeczce: 

Wsłuchaj się w podmiot liryczny,

Rżnij drewno i postaw półeczkę.

 

Gdy zmierzch przez okno zaglądnie, 

Kot mruczy, ucichną sprzeczki,

Wnet zjawią się oszronione,

W zieleni dwie buteleczki…

 

  

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Father Punguenty (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...