Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Po lasach i po łąkach wiosenne słońce tańczy,
wysyła strugi światła na drzewa pomarańczy.
W Keukenhof kolory miesza, ozdabia tulipany,
plecie długie warkocze z afrykańskiej sawanny.

 

W Korei i Japonii aż po odległe Mjanmy
co roku o tej porze zakwita konwaliami.
Z cienkich podziemnych kłączy liście rosną parami,
to żaden tam przypadek, że nie od dzisiaj się znamy.

 

Przy starej studni w ogrodzie także się rozdzwoniło,
aksamitną melodią, bielutką, że aż miło.
Muzyka wonna płynie, aromat zmysły karmi,
przyjdź, czekam tu na ciebie, bukiet dzwoneczków daj mi.

 

Kwiatów kulisto perłowych, zaząbkowanych na dole,
w podłużne liście ubranych jak dźwięczne parasole,
tiulowe baletnice rosą zraszane z rana
w leśnych konwaliach jestem od zawsze zakochana.
MG 

Opublikowano

jak byłam mała to raz dla mamy nazbierałam konwalii, zawsze z koleżankami czekałyśmy aż będą już by można było nazrywać, czy to Ty miałaś kiedyś nick Anna Maria? moja ulubiona i kochana poetka na tym forum? tęskniłam za Twoimi wierszami bo dawno Cię tu chyba nie było zgadza się?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

J niosłem, niosłem ci je, gdy nocka mnie zastała.

A ty się tak nie nerwuj, są tu... Nie? Dzik oszamał?

I tylko rąk nie załam, ni s za głowę nie łap.

Bo w mojej dzwony dzwonią, jakbyś noc całą klęła.

;)

Witaj Mario, jak widzę wciąż w formie.

Pozdrawiam.

Opublikowano

@jan_komułzykant  Witaj stary znajomku:)) miło Cię tu spotkać.

W marcu ukazał się mój drugi tomik poezji pt. Podszepty księżyca.  Myślę, że zdecydowanie lepszy od pierwszego. Człowiek uczy się na błędach i tak już pozostanie:))

Pozdrawiam serdecznie.

@Gaźnik Bardzo dziękuję. Chyba znamy się też z Facebooka:)

Pozdrawiam serdecznie.

@Marcin Krzysica Witaj Marcin. Dziękuję za odwiedziny :))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @zawierszowana przyszedł mi do głowy wiersz, którego dawno nie czytałem, a wielu czasem czuje podobnie... ---   Idę sobie zamaszyście i opada ze mnie życie jak jesienne liście. Jakie liście? - dębu, brzozy, topoli, ale to boli.   No cóż? było kilka miłości i trwoga, i noce bezsenne, było dużo tkliwości i złości, wszystko zmienne.   No i lecą liście, liście, a każde: imię. Powiedz je uroczyście, wymień.   Ach, nie! To już nagie gałęzie chwytliwe. Kiedy serce i myśl na uwięzi, jak być szczęśliwym?   I ostał się pień nagi, nad nim zamieci kłąb. Odwagi! To ja - dąb.   --- Władysław Broniewski "Dąb"
    • nie ma dziury bez czegoś wokół nie ma cienia bez światła człowiek jest dziurą i cieniem
    • @FaLcorN ogarnęla mnie radosć.
    • Popatrz, mam wiatr we włosach Jeremiaszu Dostałeś opowieść o mojej krowie  I kilka innych sekretów Widzisz mnie z twarzą którą można zgładzić bez broni wystawiam się na pokuszenie Ja córeczka Boga ziołami leczę Chowam w sobie chińskiego smoka z roku 88, siódemkę i Chirona dobrego, może najlepszego biedaka Jakiego znał Bóg Takiego co miarę wypełnia  A Mojra go nie gani To mówiłam ja niegdyś córeczka Boga: Czy piękna to  dobra? Smok dyszy i przeczy     
    • nie trzeba marzyć, by zobaczyć księcia  nowego Rolanda pod skrzydłem Zeusa  herosa i patrioty  zbawiciela narodów w koronie    słyszałam o takich  siedzieli na tronie wysokim  z berłem prawdziwym i mieczem prawdziwym  i prawdziwym czymś tam  telewizja podkreślała bardzo  że prawdziwym    między jednym a drugim nagłówkiem między słowem a słowem o tym o tamtym  padło patetyczne całkiem zdanie  o pomyślnie wykonanej  misji    chwalono gościnność  bowiem nawet w warunkach jak by to powiedzieć  nieprzyjemnych  na brukowisku lekko poturbowanym  w imię wyższej idei przez służby nowego Rolanda  zdołano, w miarę gładko i elegancko  rozwinąć jaskrawy czerwony  dywan    jeden z tych, którzy  byli i nagle zniknęli  w ostatnich zeznaniach wspomniał  że zwijając dywan  czuł w powietrzu lepką  mokrą  woń    w telewizji mówią o koniecznej woni   zwycięstwa
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...