Nietypowy sen

[Wiesława]

Spotkałam go przypadkiem i nawiązała się rozmowa między nami.

Sen to był prawie realny, miasteczko stare, z dawnej epoki domami.

Po ciepłym przywitaniu pytam, zachęcona po szczerym jego geście,

zdradź mi niewieście, czemu ze smutną miną chadzasz po mieście?

Wiesz, ostatnio coś dziwnego mi poecie w duszy gra, rzecze Marianek,

czyżby to był, mały zalążek zła? wszak nigdy nie był ze mnie baranek.

Czasem też mam wrażenie niestety, że chyba pochodzę z innej planety.

I innym językiem mówię do ludzi, bo moja mowa, niezrozumienie budzi.

Może ktoś taki translator wymyśli, aby zrozumiałe stały się moje myśli?

Telepatyczny wyjaśniacz metafor kiści, niech się na jawie tu zaraz ziści.

Niestety to jest trudne wyzwanie, jeśli komuś się to uda, Nobla dostanie.

Mam dla ciebie mój drogi pewną radę i niech będzie, to moje przesłanie.

Prostymi słowami najłatwiej trafisz do serca i duszy swojego słuchacza,

mogę Cię zapewnić, że nigdy wtedy nie będziesz potrzebował tłumacza.

Rozmowa ta odbyła się we śnie, gdybym cię jednak spotkała na mieście,

radziłabym Ci, abyś zawsze był sobą, nie pozwolił by inni kierowali Tobą.

 

 

[ais]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Andrzeju wczytaj się.