Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

szybowce pocięły niebo
wysoko
myśli w korkociągu
oddech wstrzymany

zostawiłeś ląd
punkty odniesienia
kompasy za burtą
mapy skrzydlate

hiperbolę doznań
kiedy Ziemia przyciągała
a ty uparcie
wprowadzałeś nieważkość

zostawiłeś ręce moje otwarte
i niebo blado-zawstydzone
nad bezmiarem drżeń
bez pożegnania

Opublikowano

Dziwne wrażenie: przy czytaniu z każdej zwrotki wyskakiwał mi jeden wers (powtarzający sens już zapisany, niszczący w zasadzie dynamizm liryki). Gdyby je usunąć?

oddech wstrzymany - zaciera klarowność i dynamikę "myśli w korkociągu", nie wnosi żadnych nowych, ważnych emocji.

punkty odniesienia to wynika, bo ląd, mapy.

hiperbolę doznań - nie czytam tej metafory, nie podoba mi się, jest za dynamiczna, a opozycja opisana zaraz po niej jest ważniejsza (choć stonowana)

bez pożegnania - można domniemywać z całości wiersza, że "zostawiłeś" bez pożegnań, a taka pointa chyba za bardzo roztkliwia?
("zostawiłeś ręce moje otwarte" - możnaby i tę inwersję odwrócić, ale to wg Pani woli ;)

pzdr. b

Opublikowano

Drogi Panie Bezet!

Szalenie mi miło, żeś Pan ( niezwykle cenię Pana, jako twórcę!) poświęcił czas na owe moje wypociny. Śpieszę wyjaśnić, że gdyby nie te wyhamowywujące wersy, to tak według mnie, nie byłoby wrażenia tego , co w tytule...

Ale widzi Pan, ja słucham, gdy mądrze mi kto teorię pisania wykłada i wszystko potem staram się wykorzystać.

Proszę pozwolić, że tu tak zostawię.

Dziękuję i pozdrawiam
Irena.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka Poezja daje doskonałe złudzenie omnipotencji. Ale żeby naprawdę móc wykorzystać potencjał poezji, należy najpierw mieć odwagę żyć poza nią. Im więcej człowiek wie o sobie, o innych ludziach, o świecie i jego zjawiskach, tym bardziej świadomie może tworzyć rzeczywistość liryczną, tym odważniej zaglądać poza zwykły sens słów. Człowiek, który boi się żyć, będzie się też bał eksplorować głębię swoich myśli i emocji w dziele. Zatrzyma się na etapie rejestracji, a nie rozumienia.
    • @Berenika97 Czas leczy rany i pozwala spojrzeć na sytuację z innego punktu widzenia. Pewnym jest to, że tym podobne wydarzenia na długo, jeśli nie na zawsze zostaną w sercu i umyśle, a co dana osoba z tym zrobi niewątpliwie ukształtuje ciąg dalszy przyszłości.   Przeczytałem wiele, wiele lat temu swój horoskop na całe życie, a szczególnie moje relacje z kobietami i wierzcie mi wówczas  raczej w to nie wierzyłem, byłem nastolatkiem, ale życie potwierdziło to co tam wówczas przeczytałem. Powie ktoś, że to po prostu przypadek, że to moje wybory działania, reakcje i brak doświadczenia ukierunkowały wydarzenia w takim a nie innym kierunku. Nie zaprzeczam, lecz uważam, że przeznaczenie odgrywa w ludzkim życiu dominującą rolę.  Dla heteroseksualnego mężczyzny, kobieta zawsze będzie ważną częścią życia, ale przysłowie: "Jak sobie pościelesz tak się wyśpisz" mówi samo za siebie.
    • @Berenika97 Siedział mi w głowie ten wiersz przez parę dni :) więc muszę dopisać    Odwrócony wisielec  wyszedł w karcie więc skreśleni byli już na starcie tak uwierzyła że to o nich chodziło że przez pętle jej życie  się zakończyło
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Tak - wierszem można wiele, myślę, że więcej niż sobą, chociaż to też cząstka Ciebie.
    • @Krzysic4 czarno bialym    No... nie zgubiłeś się, pozdrawiam serdecznie i dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...