Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

„Grzesznikiem jestem 

Ale nie wiem czy grzech mój duży 

Czy mały 

Z córką rodzoną 

Żyję jak z kobietą

Kładę się na niej 

Wchodzę w nią 

Nie mogę się powstrzymać 

Ty gnoju

Ty psie parszywy 

Jak śmiesz o rozgrzeszenie prosić 

Lepiej nóż weź 

I żyły sobie pootwieraj (...)”

 

 

Na niebie gwiaździstym

Mrugnęła jedna gwiazda

Księżyc żółto zielony 

Z zębem obolałym 

Jednym okiem spojrzał 

Dumnie i majestatycznie 

 

To nóż wezmę i żyły sobie pootwieram 

Na pociąg pójdę 

Głowę na torach położę

Posłusznie 

 

Lis z nory wyszedł 

Wystraszony 

Że to już 

 

Południe

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przepraszam, może trochę zbyt napastliwie odpowiedziałem na poprzedni komentarz. Nie chciałem nikogo urazić. Nie mniej jednak sądziłem, że filmy J.J Kolskiego są dla większości tu obecnych znane i przerobione jak lektura. Poza tym jest Google.. Nikt nie jest alfą i omegą, może się z wierszem nie zgadzać, może mu się on nie podobać. To oczywiste.Jednak szukanie to obowiązek, jeśli już się chce coś zrozumieć. 
Mogłem oczywiście dodać w tytule: wiersz  inspirowany itd.. Tu biję się w pierś.
 

pozdr

 

T

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Ano, widzisz bywam niegrzeczna...
    • @Czarek Płatak Nikt Niebiescy przypisany do miejsca. Jesteśmy zbiorem miejsc nieoznaczonych, dla jakich szukamy jednak współrzędnych, stąd często nam nazwać miejsca bliskie i dalekie, ciężko wobec nich ustawić odpowiednio zawieszony horyzont. Tak czytam:)
    • @Berenika97 Brzmi jak rozmowa z Bogiem. On nadchodzi od środka.
    • Czasem wybieram się w podróż do głębin nieśmiertelności i zauważam nie swoje myśli próbujące wycisnąć mgłę z moich kolan   innym razem jestem na moście i widzę w wodzie kolosalne drzwi połączone okiem i demonami walczącymi o myśl   każdy wybór  traktuję chłodem bo nie wiem czy kiedyś nie powiem że mogę, choć wcale nie powinienem.
    • Julia.Hologram.   I. fotoplastikon    walec obraca się-klik kolejne kadry-klik perpetuum mobile klik obok cień obcy-klik   mrok jak w atelier - klik patrzę skupiona - klik przez szkiełko - klik Warszawa przesuwa się klik   życie migiem ucieka - klik za szybko by utrwalić - klik w pamięci tylko błysk klik klik - a kim ten człowiek był   zastygam świeci lampa klik  na zewnątrz ciągle - klik mróz co to za człowiek - był to dziwne spojrzenie - klik"   II. lutowy poranek 1909   śnieg zakrywał bożonarodzeniowe wspomnienia topniejąc odsłaniał dach kamienicy przy Chmielnej   pierwsze słońce zajrzało przez szybę tam zamarznięta 37-latka Julia de domo Dlohnier   została pod śniegiem przy łóżku śpiewnik ewangelicki na ostatniej stronie "nolla sepoltud siculi" łamana łacina jak "mane tekel fares"   dziś scena z filmu o rewolucji ręka która owe słowa napisała to holograM-Margologh   zagadka sprzed setek lat dziś jesteśmy bliżsi odpowiedzi albo nam się tylko tak wydaje"   III. ad memoriam   fin de siècle’owa fontanna  na miejski plac na perliste śmiechy na oczy spuszczone  pożegnanie na trzewiki i granatową koronkę  na wieczność w mahoniu rzeźbionym w cerbery i sfinksy  bramie na wieczność zapomniałam  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...