Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@iwonaroma oj ja bym  słowem tak nie gościł, nie postępował, nie upraszczał...

my jesteśmy słowem a szczerość nie zawsze boli 

wszędzie we wszystkim liczy się balans, szeroko pojmowana równowaga

co jednemu dobre innemu szkodzi

i dobrze.

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

"Oj  ja bym..." ...

No ktoś musi ;)

To prawda, że szczerość nie zawsze boli,  ale kto szczerze naprawdę mówi, że kocha?

Balans jest super, równowaga ratuje życie,  ale jeśli uzyskujemy to w wyniku politury... to marna naprawdę taka "harmonia ".

Ale za serce dziękuję :) bo ono nie musi współistnieć że słowami :)

I dobrze. 

 

 

 

 

 

 

Fakt. Dzięki 

 

 

I zdrówka też oczywiście.

Opublikowano

@Karina Westfall  dzięki Karinie :)

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

No oczywiście, że jest druga strona medalu, ta o której mówisz. Ale czy na niej nie znajduje się w obecnych czasach mniejszość? Ta, która jest szczera i ta szczerość automatycznie  rodzi złoto,  dobro etc.?

Z drugiej jednak strony, szczerość, która jest bolesna (i trze jak papier ścierny :)) też prowadzi do wartości,  tylko mniej komfortową drogą ;). 

Też się szczerzę do Ciebie :) 

Opublikowano

rozmawiajmy :)

myślę sobie że szczerość powinna iść w parze z tym że dajemy sobie nawzajem prawo by  mówić co myślimy 

chociaż to może mijać się z cudzą prawdą :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dokładnie. Choć myślę, że szczerość może polegać też na milczeniu, gdy nie chcemy mówić na jakiś temat. I tu współczuję politykom (nawet nie przypuszczałam, że mogę im czegoś współczuć ;)), gdy są niejednokrotnie agresywnie indagowani przez dziennikarzy :) W normalnych relacjach to się nazywa wścibstwo :)

Dzięki i zdrówka  

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...