Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Stoję

 

stoję obok życia

a ono pędzi, się wyrywa, skacze do góry, celuje w chmury, spada do dziury

nawlekam czas na rzęsy

smutek z kurzu obdzieram

 

kolejka słów ułożona

czeka

aż wsiądę

aż zagwiżdże czajnik

 

para buchnie samotnie

w oddechu dnia się zatrzyma

w prawo i w lewo

zatańczę

zawiruję

zwariuję

 

przytrzymam się nocy

przymknę oczy

i świat mnie znów

zauroczy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×
×
  • Dodaj nową pozycję...