Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Niby wszystko jest normalnie,

w radiu zwykła gra muzyka,

chociaż czasem na YouTubie

dziwne treści się spotyka.

 

Niesprawdzone informacje,

o tym co się dzieje w Chinach.

Jak z horrorów sytuacje,

co krew mogą zmrozić w żyłach.

 

Niby wszystko jest normalnie,

niby cisza, niby spokój.

Lecz czy aby ktoś nie kłamie,

nie zamydla ludziom oczu?

 

Bo jak można wytłumaczyć

te szpitale, jak więzienia

(jeśli w filmach jest źdźbło prawdy)

i zmuszanie do leczenia?

 

Czy to nadal jest normalne,

(jeśli nigdy nim nie było)

traktowanie ludzi chorych

jak najciężej chore bydło?

 

Choć patrzymy na to z dala,

czy nie robią z nas idiotów,

co się dają wpuszczać w kanał,

bez refleksji i polotu?

 

Niby wszystko jest normalnie,

chociaż poprzez socjal media

jakieś snują się historie,

których mainstream żaden nie zna.

 

Ktoś znów kłamie, ktoś znów zwodzi!

Robi ludziom z mózgów wodę.

Nie wiadomo o co chodzi?

Niekoniecznie o koronę...

 

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiem.

Dzięki za wizytę i pozdrawiam.

Telewizji nie oglądam od lat, Internet traktuję dosyć wybiórczo, a jednak przed tym tematem nie udało mi się uciec. Tym bardziej, że wygląda na to, że osacza nas coraz bardziej. W moim przypadku, to już nie są jakieś Chiny, tylko prawie że najbliższe sąsiedztwo.

Również pozdrawiam

Myślę,że odpowiedziałem już powyżej :)))).

Dzięki za wierszowany komentarz.

Pozdrawiam.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Powiedziałbym, że wrażenia mam bardzo mieszane.

Jedyne co mogę na pewno powiedzieć, to że czegoś takiego jeszcze nie było, jak historia ludzkości długa i szeroka... ale o co chodzi? Może pokaże przyszłość... albo i nie pokaże... albo pokarze.

Jedno z moich wrażeń jest takie, że jestem świadkiem, a niedługo mogę się stać mimowolnym uczestnikiem jakiegoś globalnego eksperymentu, przeprowadzanego na niespotykaną dotąd skalę. I jakby na to nie patrzeć, nie podoba mi się to.

Ciekawy jestem czy ktoś z Was obserwuje Giełdy Papierów Wartościowych? Kto zyskuje? Kto traci?

Pozdrawiam serdecznie :)

Prawda jest taka, że 80% chorób leczy się sama. Każdy lekarz o tym wie. Nasze wyobrażenie Świata oparte jest w znacznym stopniu na Wielkim Oszustwie.

Zdrowia życzę. Niech nas omijają wszelkie bakcyle.

:)

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Dzisiaj usłyszałem w radiu, że ktoś wystąpił z wnioskiem o udzielenie policji w Wielkiej Brytanii specjalnych uprawnień, pozwalających na ich mocy, przymusem doprowadzić osobę, u której występuje podejrzenie(!) infekcji na badanie i poddanie przymusowej kwarantannie. Nie podoba mi się to :/.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo się stwarzają od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
    • @.KOBIETA.     dziękuję wszystkim

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      tak …spokój wewnętrzny bez czynników zewnętrznych ! Buziaczki
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...