Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Beto, pierwsze dwa wersy bardzo obrazowe i takie współczesne.

Ciekawa obrazowa konstrukcja pierwszej strofy, jakby zanikania ( jedyne słowo jakie mi przychodzi na myśl) Zanikania związku? Każdy wers, to coraz mniej słów, mniej słów  powiedzenia.

Bardzo ładne wplecenie kursywą ( nie wiem czyje to)

Bardzo osobisty wiersz.

Pozdrawiam.

Edytowane przez Annie (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Annie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadza się

Kursywą też moje,

chciałam zrobić retrospekcję, stąd zmiana klimatu i formy. 

 

To trochę eksperyment, nie zżyłam się z nim jeszcze i nie wiem czy coś wart (prócz sympatii do mnie ;)

Ale bardzo dziękuję za komentarz, bb

Opublikowano

najbardziej podoba mi się refren

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dalej nie za bardzo wiem, co mógłbym dodać, smutny tekst i chyba dość osobisty, ale bardzo inspirujący.

I jakoś nie mam śmiałości tutaj tej inspiracji wrzucać, byłoby nie fair, bo to jakby druga strona medalu,

oczywiście w pełni wirtualnym wymiarze. Poza tym nie chcę tu nic popsuć, bo mi się podoba.

Nie wiem, co zmieniłaś, ale chyba jak pierwszy raz czytałem czegoś było więcej, a może mi się wydaje, nie wiem.

Pozdrawiam.

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gmerać w treści, składni, w słowie :D 

Cudny gif.

A jak masz inspirację do dialogu to zapraszam. Tu mnie nic nie rani a moze komuś się przyda. bb

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

chyba nie za bardzo mam dziś  nastrój na poważne rozmowy :D

Właśnie próbowałem coś poważnego napisać - wyszło jak zwykle ;)))

No dobra, sama chciałaś - zrobiłbym tak

maile nie palą się w kominku szczególnie

te smolą jak olcha w których pisałam
ci wiersze (...)

 

reszty nie tykam, jest dobrze.

To znaczy i tak jest dobrze - tak mi się po prostu fajniej czyta :)

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz Podoba mi się muzyczność wiersza, te powtórzenia ("śnił się bal, śnił bal", "o krok, o krok") brzmią jak refren ludowej ballady. Czuć w tym coś z tradycji baśniowej, ale zakończenie jest tak gorzkie - zamiast happy endu mamy tragiczne rozminięcie, moment spóźnienia. Szczególnie przejmujące jest to "byli o krok" - cała ta historia o tym, jak mało brakowało, jak cienka jest granica między spełnieniem a pustką. I ten obraz rycerza padającego u stóp wieży ...   Świetne! 
    • @Berenika97  Bardzo poruszający wiersz o miłości widzianej przez lustro - pięknej, napiętej, ale kruchej. O relacji, w której kocha się odbicie bardziej niż obecność, a dotyk grozi zniknięciem. Subtelny, niepokojący i długo zostający pod skórą. Wiersz o miłości wyidealizowanej. – doskonała, bo nigdy niespełniona, – napięta, bo nieprzeżyta naprawdę, – nietykalna, bo kontakt ją zniszczy. Bardzo ciekawy wiersz. 
    • @tie-break   To głęboki i poruszający wiersz - studium cierpienia, depresji i walce z ciszą emocjonalną. Świetnie budujesz kontrast między porami doby - w dzień wykonujesz ogromny wysiłek by utrzymać pozory normalności. Noc - czas paraliżu, fizycznego bólu i "ubywania". To tutaj dzieje się prawdziwy dramat. Szczególna jest ta "nieprzemakalność" od świata - to opis anhedonii. Cała ta metafora supłów, odśnieżania mostów, spadania - tworzy spójny, przejmujący portret walki z pustką.To smutny, ale piękny wiersz o tęsknocie.
    • Spojrzysz biedzie w oczy, ona ich nie otworzy, posłuchasz jak mówi, ona nic nie wydusi.   Złapiesz ją za rękę, a ona  w dłoniach pęknie, spróbujesz ją unieść, ona spadnie bezwładnie.   Dotrzymasz jej kroku, ona w tyle zostanie, spróbujesz poczekać, ona szybko zawróci.   Gdy chcesz ją zrozumieć, ona buty zostawi, a nędzę jej pojmiesz, kiedy pójdziesz w jej ślady.
    • @Karpan   Cały wiersz emanuje tęsknotą za kimś, kto wydaje się być poza zasięgiem ....   Może kiedyś tam, gdzie ona, gdzie czas nie liczy swoich kroków, odnajdziesz drogę - cienką nić, co prowadzi w Twój jasny świat.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...