Wycieczka z przewodnikiem

[Lidia Maria Concertina]

Poprzedni wiersz był słaby,
Ale mówiony sercem
Ten też nie będzie lepszy - choć nie pisany w rozterce
Zmyślenie lubi roszady i lubi się zbytnio zamyślić
Może to także dlatego, że widzę zbytnio ... nie wszystich: tylko tych, którzy grają - w bilard, ale bez kuli, panów, co wolne żarty lubią do skroni przytulić, manatki - które się same  ... na rozkaz zapakują, jarzące się samochody, co pod latarnią parkują...
A może ... nic się nie stało, być może jeszcze zobaczę... wierzbę płaczącą i z chleba - pełne miłości kołacze
Kołaczę do komnat pustki i ktoś mi wreszcie otwiera, pytam, czy jest ktoś w domu: 'jaki dom? To kwatera. Kwatera główna, w której - nic tak właściwie nie wiemy. Z reguły ktoś jest obecny, zazwyczaj przystraja scenę, oczekujemy - i słusznie, że coś się tutaj odbędzie. Jeśli nie dzisiaj - to jutro, jeśli nie tutaj - to wszędzie. W kwaterze tej zarządzamy - brakiem umiejętności. Zazwyczaj ... ktoś tutaj żyje, jedzą też, sadzą pędy. Niektórzy są zatrudnieni. Inni - czytają Orwella - piszą też własne orędzia. Są przepełnieni wartością. Co bardziej oświeceni - chodzą się modlić w niedzielę ... No, trzeba coś z sobą zrobić - dostrzegam tabliczkę nad wejściem: ''Życie - wstęp do Kwatery'' ...

[workingclass]

Jest coś takiego w twoim pisaniu co sprawia mi przyjemność w czytaniu.

Pozdrawiam

Edytowane 7 Stycznia 2020 przez workingclass (wyświetl historię edycji)