Idziemy?

[Lidia Maria Concertina]

Pocałować morze i uciec -
po całożyciowej podróży ...

Jechać do celu i ... go wyminąć, by wrócić ... do poczekalni dla  tchórzy

Zakochać się tak mocno, że aż głupio powiedzieć o tym Bogu - Portret ukochanego zawiesi w nieba rogu

Powróżyć sobie z ręki - gdy linia śmierci przecina niewielki punkcik  życia, zaznaczyć kąty nieba i jedną współrzędną nie-bycia

Siedzieć na kopcu z piasku na szczęśliwej plaży - i poszukiwać muszli - świecących spełnieniem lichtarzy ...

Jeść obiad przy dębowej ławie - z talerza teorii względności i patrzeć jak stygnie danie - bezwzględnej wygłodniałości

I zerwać bukiet kwiatów, najlepiej pąsowiejących z litości  - jak z płatka urwą milczenie ... niewyznanej miłości

W sobotę skoczyć na bungee, a później - do Kościoła
We wrześniu ... zaczyna się życie i już zapisuje do szkoły ...
 

[Czarek Płatak]

Trochę wyliczanka, że można by przy każdym kolejnym akapicie punkt postawić. Brakuje mi czegoś co sprawiłoby, że tekst czytałby się bardziej jako zwarta całość, a nie zbiór kolejnych wyliczeń właśnie. Jednak same wyliczenia, podobają mi się. Są malownicze i niekiedy intrygujące. 

Z pozdrowieniem 

[violetta]

nie wszystko się podoba nam.

[Lahaj]

@Wilhelmina Józefa na wagary? Zawsze 

[Lidia Maria Concertina]

@Czarek Płatak @Czarek Płatak Dzięki za cenne wskazówki, choć może być ciężko to wprowadzić w życie - taki mam 'styl' (jeśli można to w ogóle w ten sposób określić), coś w rodzaju strumienia świadomości i jeśli zdarzy Ci się jeszcze coś mojego przeczytać, to będzie to 'ta sama śpiewka' - uprzedzam ;)) I pozdrawiam! :)

[Czarek Płatak]

Zajrzę na pewno ;)