Labirynt

[Giovannii]

w moim mieście jest ciemnoceglasty labirynt
pełen trocin zeszlifowanych z ludzkich słów
w cynamonowo goździkowej mgławicy myśli
rodzą się polemiki i strute alkoholem karły
skaczące do rdzawych bulgoczących saganów

zawsze po północy kiedy zasypiają drzewa
przeciskam się pomiędzy wyschniętymi konarami
wyprostowuję kark, uczłowieczam się, idę tam

o świcie znów się ukrywam za stalowymi prętami
które stworzyła chłodna boska imaginacja
w nadziei, że byle przechodzień odczyta ledwo
widoczny napis przyczepiony do pleców mojej duszy

[Leila]

Metaforyka co najmniej niezrozumiała. Rytmu brak, słownictwo co prawda bogate, ale i tak wrażeń artystycznych zero. Czyta się za ciężko.

[Bartosz_Cybula]

Nie mogę za nic wywnioskować dlaczego cynamonowo goździkowa ta mgławica?
Nie podoba mi się ostatni wers środkowej zwrotki.
"idę tam" - gdzie? do labiryntu, "do rdzawych bulgoczących saganów"?

3 zwrotka:
jakie stalowe pręty? w więziennej celi?
jaki napis na plecach?
nie podoba mi się ten wiersz. nie wiem o co w nim chodzi.

[deli s]

widzę w tym wierszu wielką niezgode na otaczający ciebie świat, śmiem twierdzić ze raczej zły? walczysz w nim jako osoba i z nim -wierszem i to dobrze!!. jako całośc czyta mi się go lepiej !co ty na to? pozdr.

[Rintrah]

ktos pisal o cynamonie, to proste, cynamon symbolizuje chec wzrostu potencji ;-)

a tekst? moim zdaniem sa to, niestety, grafomanskie smety... :/

co mnie, jako odbiorce, obchodzi, ze jakiemus tam peelowi zle? w niemal kazdym wierszu zle, a tu brak JAKIEGOKOLWIEK pomyslu.

serdle ;-)


pees. moja opinia - ktos pomylil dzialy ;-)

[Messalin_Nagietka]

Giovanni - tak sobie myślę, że chciałeś wszystkim przypomnieć o tym, żeśmy jeszcze jedną nogą w epoce kamienia a drugą w epoce żelaza - a labirynt to nasza zaduma nad duszą

pozdrówko MN